نقش خودآگاهی در بهبود روابط بین فردی

هدف از انجام این مقاله بررسی نقش خودآگاهی در بهبود روابط بین فردی می باشد که با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش در آمده است. خودآگاهی یکی از ارکان اصلی رشد فردی و اجتماعی است که تاثیر بسزایی در کیفیت روابط بین فردی دارد. فرد خودآگاه قادر است هیجانات، افکار و انگیزه های خود را شناسایی کرده و درک درستی از تاثیر رفتار خود بر دیگران داشته باشد. این توانایی باعث تقویت مهارت های ارتباطی، افزایش همدلی، کاهش تعارضات و ارتقاء تعاملات مثبت می شود. پژوهش ها نشان می دهد که آموزش مهارت خودآگاهی می تواند سطح سلامت روان و کیفیت روابط اجتماعی افراد را به طور چشمگیری بهبود بخشد. در این راستا، توسعه خودآگاهی می تواند به عنوان یکی از راهکارهای کلیدی برای ارتقاء ارتباطات فردی و اجتماعی مورد توجه روانشناسان و متخصصان آموزش مهارت های زندگی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی ، روابط بین فردی ، مهارت های ارتباطی ، هوش هیجانی ، تعامل اجتماعی ، همدلی ، رشد فردی.