بررسی نقش والدین در تقویت فنون تدریس مبتنی بر بازخورد فوری
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 88
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE01_752
تاریخ نمایه سازی: 26 فروردین 1404
چکیده مقاله:
بازخورد فوری یکی از موثرترین شیوه های تدریس در آموزش نوین محسوب می شود که با ارائه بازخورد در لحظه، موجب تقویت یادگیری، اصلاح اشتباهات، و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند آموزشی می گردد. در این میان، نقش والدین به عنوان همراهان همیشگی یادگیری در خارج از محیط کلاس، اهمیت ویژه ای دارد. والدینی که در روند تحصیلی فرزندان خود مشارکت موثر دارند، با فراهم سازی فضای مناسب در خانه برای تمرین، گفت وگو و تشویق به پاسخ گویی، می توانند استمرار و اثرگذاری بازخوردهای فوری معلمان را تقویت کنند. حمایت عاطفی والدین، ایجاد فضای بدون اضطراب برای یادگیری و ایجاد ارتباط مثبت با فرزندان، به درونی سازی بازخوردهای آموزشی کمک شایانی می کند. همچنین آگاهی والدین از روش های نوین آموزشی، آن ها را قادر می سازد تا نقش فعال تری در فرآیند یادگیری ایفا کنند. والدینی که به اهمیت بازخورد فوری واقف اند، با پیگیری و تشویق مناسب، باعث ارتقای کیفیت یادگیری فرزندانشان می شوند. همکاری مستمر والدین با معلمان در زمینه ارائه بازخوردهای هماهنگ نیز، باعث ایجاد یکپارچگی در فرآیند آموزش می شود. از این رو، نقش والدین صرفا حمایتی نیست، بلکه مشارکتی و راهبردی نیز هست. ارتباط نزدیک خانه و مدرسه می تواند چرخه بازخورد را کامل و موثرتر سازد.در همین راستا، والدین با یادگیری نحوه ارائه بازخورد سازنده و مثبت می توانند مکملی ارزشمند برای تلاش های معلمان در کلاس درس باشند. آموزش والدین در این حوزه، از طریق کارگاه ها، جلسات مشاوره و منابع آموزشی، زمینه ساز ایفای نقش موثرتر آنان در تقویت فنون بازخوردی است. هنگامی که والدین بتوانند به درستی بازخورد دهند، نه تنها به درک بهتر مطالب توسط فرزند خود کمک می کنند بلکه روحیه پرسشگری، تفکر انتقادی و خوداصلاحی را در او پرورش می دهند. همچنین والدین با ثبت و پیگیری مداوم پیشرفت تحصیلی فرزندشان، می توانند نقاط قوت و ضعف او را شناسایی کرده و درباره آن با معلمان به تبادل نظر بپردازند. چنین مشارکتی، به ویژه در نظام های آموزشی فعال و پروژه محور، می تواند به بهبود سطح عملکرد دانش آموز و انسجام بیشتر برنامه های درسی بینجامد. از سوی دیگر، والدین با الگوسازی در ارائه بازخورد صحیح، مهارت های ارتباطی و اجتماعی فرزندان را نیز بهبود می بخشند. پیوند قوی بین خانه و مدرسه به افزایش انگیزه، احساس امنیت روانی و اعتمادبه نفس در دانش آموز منجر می شود. در نهایت، مشارکت والدین در فرآیند بازخورد فوری، نه تنها موجب بهبود کیفیت آموزش، بلکه منجر به رشد متوازن تر و عمیق تر دانش آموزان می گردد. بنابراین، آموزش و توانمندسازی والدین باید به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه روش های نوین تدریس مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نسرین احمدی
دانش آموخته ی کارشناسی علوم تربیتی آموزش و پرورش پیش دبستانی و دبستانی ، دانشگاه ازاد اسلامی واحد گچساران