بررسی خواص بتن حاوی پوزولان و ضایعات سرامیک پرسلان تحت عمل آوری های مختلف

یکی از مسایل حائز اهمیت در بسیاری از صنایع، چگونگی کاهش ضایعات در مراحل مختلف فرایند طراحی، تولید و نگهداری، حمل و عرضه محصولات می باشد. با توجه به حجم وسیع ضایعات سرامیک های ساختمانی و غیرقابل بازیافت بودن آنها، استفاده از این مواد در بتن مورد توجه قرار گرفته است. این ضایعات را می توان به عنوان پوزولان و یا به عنوان سنگدانه در بتن مورد استفاده قرار داد. در این مطالعه از ضایعات سرامیکی در سه شکل مختلف پودر (جایگزین سیمان)، ریزدانه (جایگزین ماسه) و درشتدانه (جایگزین شن) برای ساخت نمونه های آزمایشگاهی استفاده شده است. بر این اساس در مجموع ۱۲ طرح اختلاط ساخته شده است، که طرح شاهد فاقد ضایعات سرامیکی و میکروسیلیس است. همچنین از سه روش مختلف عمل آوری استاندارد، پوشش پلاستیکی و هوای آزاد برای عمل آوری تمام نمونه های آزمایشگاهی طرح دوازدهم استفاده گردید. نتایج این مطالعه نشان داده است، مخلوط های حاوی ضایعات سرامیکی نسبت به طرح شاهد مقاومت فشاری بالاتری نتیجه داده اند که البته مقدار این افزایش برای روش های مختلف عمل آوری متفاوت است. استفاده از روش پوشش پلاستیکی برای عمل آوری نمونه حاوی ضایعات سرامیکی باعث شده تا مقاومت خمشی ۶/۵ درصد نسبت به روش عمل آوری استاندارد کاهش یابد، در حالی که این مقدار برای طرح شاهد ۶/۱۵ درصد است. همچنین نتایج نشان داد در هر سه روش عمل آوری طرح شاهد افت مقاومت فشاری بیشتری نسبت به طرح حاوی ضایعات سرامیکی پس از قرارگیری در محیط کلریدی نتیجه داده است.

کلیدواژه ها:

ضایعات سرامیکی ، عمل آوری ، میکروسیلیس ، محیط کلریدی ، دوام