خوانش انتقادی نظام آموزشی بر پایه روان شناسی رشد: از حافظه محوری تا خلاقیت محوری

این پژوهش به تحلیل نظام آموزشی فعلی از منظر روان شناسی رشد با تاکید بر ضرورت گذار از پارادایم حافظه محور به خلاقیت محور می پردازد. با اتکا به چارچوب نظری روان شناسی رشد به ویژه نظریه های پیاژه، ویگوتسکی و گاردنر، نشان می دهیم که چگونه تمرکز افراطی بر حافظه طلبی نه تنها با سیر طبیعی رشد شناختی کودکان در تعارض است، بلکه موجب تضعیف مهارت های حیاتی قرن بیست ویکم مانند تفکر انتقادی، حل مسئله و خلاقیت می شود. مطالعه حاضر با روش تحلیلی-توصیفی و با بررسی نظام های آموزشی موفق جهانی، الگویی سه بعدی مشتمل بر محتوا، روش تدریس و ارزشیابی ارائه می دهد که می تواند مبنای تحولات آینده نظام آموزشی قرار گیرد. یافته ها حاکی از آن است که بازطراحی برنامه های درسی بر اساس اصول روان شناسی رشد می تواند تا ۴۰٪ بر بهبود عملکرد شناختی دانش آموزان تاثیر بگذارد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی رشد ، نظام آموزشی ، حافظه محوری ، خلاقیت محوری ، نظریه پیاژه ، نظریه ویگوتسکی ، هوش های چندگانه