بازآفرینی نظام یادگیری: الگویی نوین برای پیوند آموزش رسمی و تجربی در مدارس ایران

پیشرفت های اخیر در حوزه یادگیری و آموزش نشان از نیاز به بازنگری در نظام های آموزشی دارد؛ از این رو این مقاله الگویی نوین برای پیوند تنگاتنگ آموزش رسمی و تجربی در مدارس ایران پیشنهاد می دهد. در این پژوهش با رویکردی تلفیقی تلاش شده است تا ابعاد نظری و عملی نظام یادگیری از منظر تجربیات حیات روزمره دانش آموزان و فرآیندهای سازماندهی درسی مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا، ابتدا با مروری بر نظریه های مختلف آموزشی، به شناسایی نقاط قوت و ضعف مدل های مرسوم پرداختیم و سپس با استفاده از روش های کیفی و تحلیل محتوایی، بینش های نوینی از چگونگی هم افزایی تجربیات عملی در تقویت آموزش رسمی استخراج شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعامل نزدیک بین دو حوزه آموزشی می تواند به ارتقاء توانمندی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان منجر شده و زمینه هایی برای نوآوری در فرآیند تدریس فراهم آورد. نتیجه گیری مقاله حاکی از اهمیت گسترش استفاده از روش های ترکیبی در محیط های آموزشی بوده و پیشنهاداتی جهت بازنگری سیاست های آموزشی ارائه می دهد که در نهایت می تواند پاسخگوی نیازهای یک جامعه داینامیک در عرصه یادگیری باشد. در مجموع، پژوهش حاضر با ارائه الگویی نوین، تلاشی عملی در جهت هم افزایی بین آموزش رسمی و تجربی در مدارس ایران به شمار می آید که می تواند مبنای بحث های آتی و توسعه مدل های نوین آموزشی قرار گیرد.واژگان کلیدی: یادگیری, آموزش تجربی, نوآفرینی