تاثیر پرخاشگری پدر بر شایستگی های اجتماعی، هیجانی، تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان مسجدسلیمان

هدف این پژوهش تاثیر پرخاشگری پدر بر شایستگی های اجتماعی- هیجانی، تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان مسجدسلیمان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهرستان مسجدسلیمان در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعداد ۱۰۰ نفر دانش آموز پسر متوسطه (دو گروه ۵۰ نفری با و بدون پدر پرخاشگر)، در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده های پژوهش پرسش نامه بدرفتاری والدین دیمیر (۲۰۰۰)، پرسشنامه شایستگی هیجانی-اجتماعی دانش آموزان زو و جی (۲۰۱۲)، مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی دیپرنا و الیوت (۱۹۹۹) و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر (۱۹۷۲) بود. داده ها با آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری و تک متغیره تجزیه و تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد پرخاشگری پدر بر شایستگی هیجانی-اجتماعی، شایستگی تحصیلی و سلامت روان دانش اموزان پسر متوسطه تاثیر معنی دار دارد. به عبارت دیگر، بین شایستگی هیجانی-اجتماعی، شایستگی تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان با پدر پرخاشگر و غیر پرخاشگر تفاوت معنی دار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، شایستگی هیجانی-اجتماعی ، شایستگی تحصیلی ، سلامت روان