بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی کودکان و عملکرد تحصیلی آن ها در مدارس ابتدایی

مهارت های اجتماعی به عنوان مجموعه ای از رفتارهای قابل یادگیری تعریف می شوند که فرد را قادر می سازند تا در تعاملات بین فردی به طور موثر و مناسب عمل کند. این مهارت ها نقش مهمی در سازگاری فرد با محیط های آموزشی و اجتماعی دارند و می توانند بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشند (گرشام و الیوت، ۲۰۰۸). پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی کودکان و عملکرد تحصیلی آن ها در مدارس ابتدایی انجام شده است. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن را دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان خوی تشکیل داده اند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی نسبی، ۳۷۸ دانش آموز انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه مهارت های اجتماعی گرشام (۱۹۹۰) و پرسشنامه محقق ساخته عملکرد تحصیلی بود. روایی محتوایی پرسشنامه ها توسط متخصصان تایید شد و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۷۷ و ۰.۸۲ به دست آمد (صلاحلو، ۱۴۰۳). نتایج تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین مهارت های اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). یافته های این پژوهش با نتایج مطالعات قبلی همخوانی دارد و نشان می دهد که تقویت مهارت های اجتماعی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند (ملکی و مولایی، ۱۴۰۰). بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و مداخلاتی طراحی و اجرا شوند که به توسعه مهارت های اجتماعی در کودکان پرداخته و از این طریق زمینه ساز پیشرفت تحصیلی آن ها شوند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، تعاملات بین فردی ، پیشرفت تحصیلی