بررسی نقش مدل های شناختی در طراحی استراتژی های تدریس موثر برای کودکان ابتدایی

مدل های شناختی در روان شناسی آموزشی به عنوان ابزارهایی برای فهم و تحلیل فرآیندهای ذهنی انسان ها به ویژه در مراحل اولیه رشد، نقش بسیار مهمی در طراحی استراتژی های تدریس موثر ایفا می کنند. این مقاله به بررسی تاثیر مدل های شناختی بر فرآیند یادگیری و طراحی استراتژی های تدریس برای کودکان ابتدایی می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل مدل های پردازش اطلاعات، حافظه کاری و خودتنظیمی و ارزیابی نحوه کاربرد آن ها در بهبود تدریس و یادگیری کودکان در مدارس ابتدایی است. از آنجا که کودکان در این سنین ظرفیت محدودتری برای پردازش اطلاعات دارند، استفاده از استراتژی های تدریس مناسب که متناسب با مدل های شناختی باشد، می تواند تاثیر زیادی در ارتقای کیفیت یادگیری آن ها داشته باشد. پژوهش های مختلف نشان داده اند که به کارگیری این مدل ها می تواند به بهبود یادگیری و مهارت های شناختی کودکان کمک کند و معلمان را در طراحی فعالیت های آموزشی موثر یاری نماید. این مقاله با تجزیه و تحلیل مدل های مختلف شناختی و ارتباط آن ها با استراتژی های تدریس در دوره ابتدایی به این نتیجه می رسد که بهره گیری از این مدل ها می تواند باعث ارتقای فرآیندهای تدریس و یادگیری در این دوره شود.

کلیدواژه ها:

مدل های شناختی ، استراتژی های تدریس ، کودکان ابتدایی ، یادگیری ، حافظه کاری