بررسی نقش هوش مصنوعی مبتنی بر آینده نگری بر افزایش کیفیت آموزش و کاهش اضطراب معلمان استان قزوین

با آغاز تحول دیجیتال و تلاش برای تغییرات بلندپروازانه در آموزش، معلمان در استان قزوین با دو چالش اساسی مواجه است: فرسودگی شغلی و ادغام فناوری در آموزش. این پژوهش مقطعی با هدف بررسی میزان فرسودگی معلمان مقطع متوسطه، میزان اعتماد آن ها به فناوری، و دیدگاهشان نسبت به ادغام هوش مصنوعی انجام شد. در این مطالعه، از روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده با انتخاب ۲۰۰ معلم در استان قزوین استفاده شد. یافته ها نشان داد که میانگین احساس فرسودگی عاطفی در بین معلمان مورد مطالعه ۲۰.۳ بود، که نشان دهنده خطر فرسودگی شغلی است. معلمان در زمینه استفاده از پلتفرم های آموزش دیجیتال (میانگین ۲.۹۹) و مدیریت و حل مشکلات فناوری (میانگین ۲.۸۸) مهارت کمتری داشتند، در حالی که در استفاده عمومی از فناوری (میانگین ۳.۶۵) نسبتا توانمند بودند. با اینکه کنترل انسانی همچنان ارزش بالایی داشت، اما دیدگاهی با احتیاط خوش بینانه نسبت به توانایی هوش مصنوعی در تصحیح خودکار نمرات (۶۸.۴٪ موافق)، مدیریت خودکار وظایف اداری (۷۸.۸٪ موافق)، و آموزش شخصی سازی شده (۷۶.۱٪ موافق) مشاهده شد. تحلیل رگرسیونی نشان داد که تجربه و جنسیت تاثیر معناداری بر میزان فرسودگی شغلی و اعتماد به فناوری دارند، که بر اهمیت توسعه حرفه ای معلمان تاکید می کند. نتایج کیفی این پژوهش عوامل عملی موثر بر استرس معلمان را برجسته کرد. پیامدهای این مطالعه شامل تدوین سیاست هایی است که اولویت را به معلمان می دهند، هوش مصنوعی را برای خودکارسازی محدود وظایف اداری ادغام می کنند، و معلمان را به عنوان شرکای کلیدی در تحول دیجیتال، با تمرکز بر رفاه دانش آموزان به جای صرفا نمرات امتحانی، درگیر می کنند. همچنین، این مطالعه پیشنهاد می کند که تحقیقات بومی شده بیشتری انجام شود تا راه حل هایی متناسب با شرایط خاص تدوین گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آینده نگری ، کیفیت آموزش ، اضطراب ، قزوین