تاثیر عملکرد جسمانی بر عملکرد تحصیلی

هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر فعالیت های جسمانی منظم بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان در کشورهای مختلف و گروه های سنی متفاوت است. با توجه به رشد روزافزون آمارهای مرتبط با سلامت جسمانی و تحصیلی، این تحقیق به بررسی این موضوع پرداخته است که آیا فعالیت های جسمانی می تواند باعث افزایش توانایی های شناختی و در نتیجه ارتقای نمرات تحصیلی شود یا خیر. تحقیق حاضر، از داده های جمع آوری شده از ۸۹ نفر از دانش آموزان و دانشجویان استفاده کرده است و از روش های آماری تحلیل همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون خطی برای تحلیل داده ها بهره برده است.نتایج به دست آمده نشان می دهند که بین سطح فعالیت جسمانی و عملکرد تحصیلی یک رابطه ضعیف و معنادار وجود دارد که می تواند به عوامل متعدد دیگری مانند سبک زندگی، میزان خواب، تغذیه و استرس نسبت داده شود. همچنین، نتایج مدل رگرسیون خطی نشان دادند که تنها ۳.۵ درصد از تغییرات عملکرد تحصیلی توسط فعالیت های جسمانی قابل پیش بینی است. این یافته ها نشان می دهند که عوامل دیگری مانند استرس و خواب، تاثیر بیشتری بر عملکرد تحصیلی دارند.این تحقیق همچنین به پژوهشگران پیشنهاد می کند که در تحقیقات آتی علاوه بر متغیرهای اصلی، متغیرهای دیگری نظیر سلامت روان، میزان استراحت و تغذیه را نیز در تحلیل های خود دخیل کنند. این مطالعه می تواند به مسئولین آموزش و پرورش کمک کند تا اهمیت فعالیت بدنی را در بهبود عملکرد تحصیلی به ویژه در سنین نوجوانی و جوانی مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

عملکرد جسمانی ، عملکرد تحصیلی ، همبستگی پیرسون ، رگرسیون خطی ، فعالیت بدنی ، سلامت