نقش دستیارهای هوشمند در بهینه سازی زمان تدریس و تمرکز معلمان بر خلاقیت آموزشی

این تحقیق باهدف بررسی نقش دستیارهای هوشمند در بهینه سازی زمان تدریس و افزایش تمرکز معلمان بر خلاقیت آموزشی انجام شد. با استفاده از روش تحقیق ترکیبی (کمی و کیفی)، داده ها از ۲۰۰ معلم مدارس ابتدایی و متوسطه شهر تهران جمع آوری شد. ابزارهای تحقیق شامل پرسش نامه محقق ساخته و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بودند. یافته ها نشان داد که استفاده از دستیارهای هوشمند به طور معناداری زمان صرف شده توسط معلمان برای وظایف اداری و سازمانی را کاهش می دهد. به طور خاص، ۷۸ درصد از معلمان گزارش کردند که این فناوری ها زمان برنامه ریزی درسی را تا ۳۰ درصد کاهش داده اند. علاوه بر این، ۸۵ درصد از معلمان اظهار داشتند که پس از استفاده از دستیارهای هوشمند، زمان بیشتری برای طراحی فعالیت های خلاقانه در کلاس داشته اند. تحلیل داده های کیفی نیز نشان داد که دستیارهای هوشمند با ارائه پیشنهادها خلاقانه، به معلمان در بهبود روش های تدریس کمک می کنند. بااین حال، چالش هایی مانند نیاز به آموزش معلمان و مقاومت در برابر تغییر نیز شناسایی شدند. این تحقیق به گسترش دانش موجود در مورد نقش فناوری های هوشمند در آموزش کمک می کند و پیامدهای عملی برای معلمان، مدیران آموزشی و توسعه دهندگان فناوری های آموزشی دارد. پیشنهاد می شود تحقیقات آینده به بررسی تاثیر بلندمدت این فناوری ها و کاربرد آن ها در سایر مناطق جغرافیایی بپردازند.

کلیدواژه ها:

دستیارهای هوشمند ، بهینه سازی زمان تدریس ، خلاقیت آموزشی ، فناوری های آموزشی