بررسی اثرات آموزش های چندحسی (دیداری، شنیداری، حرکتی) بر یادگیری خواندن و نوشتن در کودکان ابتدایی

آموزش های چندحسی، با ترکیب محرک های دیداری، شنیداری و حرکتی، به عنوان رویکردی موثر در بهبود مهارت های خواندن و نوشتن کودکان شناخته شده اند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر این نوع آموزش ها بر یادگیری خواندن و نوشتن در کودکان انجام شد. روش تحقیق به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه دوم ابتدایی دارای مشکلات یادگیری در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. از این جامعه، ۳۰ دانش آموز به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت آموزش های چندحسی به مدت ۱۰ هفته قرار گرفت، درحالی که گروه کنترل آموزش های متداول را دریافت کرد. ابزارهای مورد استفاده شامل آزمون خواندن و نوشتن کرمی نوری و مرادی (۱۳۹۷) و مقیاس ارزیابی عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش های چندحسی تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های خواندن و نوشتن کودکان دارد (p<۰.۰۵). یافته ها نشان داد که رویکرد چندحسی به طور معناداری باعث بهبود تشخیص کلمات، روان خوانی و دیکته نویسی می شود. این نتایج نشان دهنده کارایی روش چندحسی در آموزش دانش آموزان با مشکلات یادگیری است.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، یادگیری خواندن ، یادگیری نوشتن ، کودکان ، اختلالات یادگیری