مطالعه تاثیر هوش مصنوعی بر توسعه مهارت های خودارزیابی در دانش آموزان

خودارزیابی، به عنوان یک رکن بنیادین در یادگیری مادام العمر، نقشی محوری در توانمندسازی دانش آموزان برای درک عمیق نقاط قوت و ضعف خود، هدایت مسیر یادگیری شان و پذیرش مسئولیت پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. در عصر حاضر، پیشرفت های شگرف در حوزه هوش مصنوعی (AI) فرصت های بی نظیری را برای تحول در نظام های آموزشی و به ویژه، ارتقای مهارت های خودارزیابی در دانش آموزان فراهم آورده است. این فناوری نوین با قابلیت های منحصربه فرد خود در تحلیل داده های پیچیده، شناسایی الگوهای یادگیری و ارائه بازخورد شخصی سازی شده، امکان ارزیابی دقیق، کارآمد و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان را میسر ساخته است. در دنیای امروز که سرعت تغییرات علمی و فناوری به طور فزاینده ای در حال افزایش است، توانایی یادگیری مستقل و خودراهبری برای دانش آموزان از اهمیت بسزایی برخوردار است و خودارزیابی به عنوان جزء لاینفک این فرآیند، به دانش آموزان کمک می کند تا میزان دستیابی به اهداف یادگیری خود را بسنجند و در جهت بهبود مستمر آن گام بردارند. اهمیت خودارزیابی در نظام آموزشی مدرن بر کسی پوشیده نیست، زیرا این مهارت به دانش آموزان امکان می دهد تا با درک بهتری از توانایی های خود به یادگیری بپردازند و مسئولیت آن را بر عهده بگیرند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش ها و کاربردهای متنوع هوش مصنوعی در توسعه و ارزیابی فرآیند و نتایج خودارزیابی دانش آموزان در سطوح مختلف آموزشی است. در عصری که مهارت های قرن بیست و یکم از جمله تفکر انتقادی، حل مسئله و خودراهبری از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند، ارتقای خودارزیابی دانش آموزان می تواند نقش مهمی در سنجش میزان دستیابی آن ها به این مهارت ها ایفا کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودارزیابی ، ارزیابی ، یادگیری مستقل ، فناوری آموزشی ، بازخورد شخصی سازی شده