کاربردهای نوین هوش مصنوعی در ارتقای مهارت های اجتماعی و رفتاری کودکان طیف اوتیسم

اختلالات طیف اوتیسم از اختلالاتی است که در دهه اخیر، مشکلات گوناگونی را برای بسیاری از کودکان در ابعاد گوناگون به ویژه مهارت های اجتماعی و رفتاری به وجود آورده است. بدین سان، پژوهش حاضر به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در ارتقای مهارت های اجتماعی و تنظیم رفتارهای هیجانی کودکان طیف اوتیسم پرداخته است. بدین منظور از روش کیفی و تحلیل محتوای استقرایی، استفاده شد و داده ها از پژوهش های معتبر داخلی و خارجی گردآوری و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که ربات های اجتماعی و اپلیکیشن های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند به عنوان ابزارهای موثر در آموزش تعاملات اجتماعی، شناسایی هیجانات، و ارائه بازخوردهای شخصی سازی شده عمل کنند. این فناوری ها از طریق شبیه سازی تعاملات انسانی، محیطی ایمن و بدون قضاوت ایجاد می کنند که به کودکان فرصت یادگیری تدریجی و تکراری را می دهد. با این حال، چالش هایی مانند محدودیت در درک پیچیدگی های عاطفی و دسترسی نابرابر به فناوری های پیشرفته نیز وجود دارد. در مجموع، یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی، در صورت ترکیب با روش های سنتی درمان، می تواند اثربخشی مداخلات را افزایش داده و کیفیت زندگی کودکان طیف اوتیسم و خانواده های آنان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کودکان طیف اوتیسم ، مهارت های اجتماعی ، رفتارهای هیجانی