نقش فناوری هوش مصنوعی در بهبود فرآیندهای یادگیری اجتماعی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 171

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MAECONFM01_047

تاریخ نمایه سازی: 25 فروردین 1404

چکیده مقاله:

این مقاله مروری به بررسی نقش محوری و فزاینده فناوری هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت و اثربخشی فرآیندهای یادگیری اجتماعی در محیط های آموزشی مدارس می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی عمیق و نظام مند چگونگی تاثیرگذاری هوش مصنوعی بر بهبود ساختارهای یادگیری جمعی، مدیریت موثر تفاوت های فردی میان دانش آموزان با در نظر گرفتن سرعت و سبک های یادگیری متنوع، تقویت سطوح تعاملات سازنده و همکاری های هدفمند بین فراگیران، و بهبود دقت و کارایی نظام های ارزشیابی در این زمینه آموزشی است. مقاله حاضر به تفصیل به کاربردهای متنوع و رو به گسترش هوش مصنوعی در ارائه محتوای آموزشی تطبیقی و شخصی سازی شده متناسب با نیازهای یادگیری جمعی و فردی دانش آموزان، ارائه بازخوردهای هوشمند، دقیق و به موقع به منظور بهبود مستمر عملکرد فراگیران در تعاملات اجتماعی، تشکیل گروه های یادگیری موثر و کارآمد با در نظر گرفتن همگنی یا ناهمگنی اعضا به صورت هوشمندانه بر اساس داده های آموزشی، و طراحی فعالیت های آموزشی جذاب، تعاملی و هدفمند که مشارکت فعال دانش آموزان را در فرآیند یادگیری اجتماعی تسهیل می کند، می پردازد. یافته های این مطالعه مروری جامع و نظام مند نشان می دهند که هوش مصنوعی امکانات گسترده، نوآورانه و بی سابقه ای را برای تحول بنیادین در عرصه یادگیری اجتماعی فراهم می آورد. این امکانات شامل ارائه محتوای آموزشی منعطف و سازگار با نیازهای یادگیری متنوع در سطوح جمعی و فردی، خودکارسازی فرآیند ارزیابی تکالیف و پروژه های جمعی با ارائه بازخوردهای تشخیصی و سازنده به منظور ارتقای کیفیت کار گروهی، و ارائه پشتیبانی هوشمند و راهنمایی های متناسب با وضعیت تعاملات، سطح مشارکت و پیشرفت جمعی فراگیران می شود. با این حال، مقاله با رویکردی نقادانه به چالش های مهم و اساسی مرتبط با کاربرد هوش مصنوعی در یادگیری اجتماعی نیز می پردازد. این چالش ها شامل مسائل مربوط به حفظ حریم خصوصی و امنیت داده های دانش آموزان، وجود احتمالی سوگیری های ناخواسته در الگوریتم های هوش مصنوعی که می تواند منجر به نابرابری های آموزشی شود، و ضرورت آموزش و توانمندسازی معلمان برای بهره گیری موثر، آگاهانه و مسئولانه از این فناوری های نوین در فرایند آموزش و یادگیری است.

نویسندگان

روح الله کریمی مهرابادی

کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشگاه علوم تحقیقات تهران و معاون آموزشی هنرستان فنی و حرفه ای شهید مهدی ناصری

علی مهدیلو

کارشناسی مهندسی مکانیک و هنرآموز هنرستان فنی و حرفه ای شهید مهدی ناصری

مهدی قاسمی

کارشناسی مهندسی مکانیک و هنرآموز هنرستان فنی و حرفه ای شهید مهدی ناصری

یوسف جمالی

کارشناسی ماشین ابزار و هنرآموز هنرستان فنی و حرفه ای شهید مهدی ناصری