بررسی و تحلیل انزوا و پرخاشگری در دانش آموزان و نقش خانواده و مدرسه در بهبود

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 114

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF03_801

تاریخ نمایه سازی: 25 فروردین 1404

چکیده مقاله:

انزوا و پرخاشگری از جمله مسائل روانی و رفتاری مهمی هستند که در سنین کودکی و نوجوانی می توانند تاثیرات عمیق و ماندگاری بر رشد شخصیت، پیشرفت تحصیلی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان داشته باشند. این دو رفتار، گرچه در ظاهر متضاد به نظر می رسند یکی مبتنی بر کناره گیری و سکوت، و دیگری بر واکنش های هیجانی شدید و گاه تهاجمی اما در بسیاری از موارد، ریشه های مشترکی در ناکامی های عاطفی، محرومیت های اجتماعی، کمبود حمایت روانی، و فقدان ارتباطات سالم در خانه و مدرسه دارند. دانش آموزانی که دچار انزوا هستند، غالبا در ایجاد ارتباط موثر با همسالان خود ناتوان اند، احساس بی ارزشی و تنهایی را تجربه می کنند و به مرور از محیط مدرسه فاصله می گیرند. در مقابل، دانش آموزان پرخاشگر معمولا با ابراز رفتارهای تند و ناپسند، نارضایتی درونی خود را بروز می دهند، که این امر می تواند موجب طرد اجتماعی، افت تحصیلی و حتی تقابل با مقررات مدرسه شود. نقش خانواده و مدرسه در شکل گیری، تداوم یا کاهش این رفتارها بسیار حیاتی است. خانواده، به عنوان نخستین نهاد اجتماعی که کودک در آن رشد می یابد، نقش بنیادینی در ایجاد حس امنیت، اعتماد به نفس و مهارت های ارتباطی دارد. نبود ارتباط عاطفی سالم میان اعضای خانواده، نبود الگوهای رفتاری مثبت، یا سبک های فرزندپروری خشونت آمیز و سهل انگارانه می تواند زمینه ساز بروز پرخاشگری یا کناره گیری اجتماعی در کودک شود. از سوی دیگر، مدرسه به عنوان دومین محیط اجتماعی گسترده، باید بستری مناسب برای رشد اجتماعی و روانی کودکان فراهم آورد. تعامل معلم با دانش آموز، فضای کلاس، نوع برخورد با رفتارهای ناهنجار و فراهم آوردن زمینه هایی برای مشارکت گروهی، همگی می توانند در پیشگیری یا اصلاح این مشکلات موثر باشند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی و تحلیل انزوا و پرخاشگری در دانش آموزان و نقش خانواده و مدرسه در بهبود پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که انزوا و پرخاشگری در دانش آموزان به عوامل مختلف فردی، اجتماعی و محیطی بستگی دارد، و خانواده و مدرسه با همکاری یکدیگر می توانند از طریق ایجاد محیط های حمایتی، آموزشی و مشاوره ای به پیشگیری و بهبود این مشکلات پرداخته و سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان را ارتقا دهند.

نویسندگان

فهیمه بلورکان جهانتیغ

آموزگار مقطع ابتدایی استثنایی ؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان تهران منطقه۱۴

فائزه بلورکان جهانتیغ

آموزگار مقطع ابتدایی استثنایی ؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان شاهرود