رابطه بین عدالت آموزشی با سلامت روانی و فرسودگی شغلی با توجه به نقش میانجی مسئولیت پذیری دبیران

هدف این پژوهش رابطه بین عدالت آموزشی با سلامت روانی و فرسودگی شغلی با توجه به نقش میانجی مسئولیت پذیری دبیران بود. روش پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر شیوه اجرا مقطعی از نوع توصیفی-همبستگی بود همچنین جامعه آماری کلیه دبیران مدارس در منطقه ۷ تهران بودند که ۳۰۶ نفر از معلمان انتخاب شدند. در این پژوهش برای جمع-آوری داده های پژوهش از ابزار پرسشنامه استفاده گردید. همچنین برای بررسی آزمون فرضیات از روش معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم افزار آماری Smart PLS و نرم افزار آماری SPSS۲۴ انجام شد. نتایج نشان داد که ضریب رگرسیونی تاثیر متغیر عدالت آموزشی بر سلامت روانی دبیران برابر ۴۸۸/۰ می باشد، همچنین مقدار آماره t برای این ضریب برابر ۴۰۴/۹ و سطح معنی داری آن برابر ۰۰۰/۰ می باشد که نشان از معنی دار بودن این ضریب است (۰۵/۰> p). به طورکلی نتایج حاصله از برآورد مدل، حاکی از آن است عدالت آموزشی با سلامت روانی دبیران رابطه دارد. همچنین سطح معنی داری آزمون سوبل در متغیر مسئولیت پذیری شغلی برابر ۰۰۰/۰ می باشد که چون کمتر از مقدار ۰۵/۰ می توان در سطح ۹۵ درصد معنادار بودن تاثیر میانجی متغیر را تایید نمود به عبارت دیگر مسئولیت پذیری بر رابطه بین عدالت آموزشی با سلامت روانی و فرسودگی شغلی دبیران نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، سلامت روانی ، فرسودگی شغلی ، مسئولیت پذیری