تعیین خط افزونه با رویکرد بهبود تاب آوری ، توسعه و تقویت ظرفیت خط و باس شبکه انتقال

در سال های اخیر حوادث طبیعی و غیر طبیعی شامل حملات سایبری و فیزیکی به طرز چشمگیری زیر ساخت های انرژی و طیف گسترده ای از مشترکین را تحت تاثیر و باعث بروز خسارت گسترده در شبکه شده است. تاب آوری به مفهوم توانایی و مقاومت در حفظ و نگهداری شرایط بهره برداری سیستم در برابر مخاطرات با احتمال وقوع کم ، قدرت تخریبی فراوان گفته می شود. تاب آوری سیستم به عملکرد شاخص های قبل ، حین و بعد از بروز حادثه و تنش به سیستم بستگی دارد. در این پژوهش به منظور بهبود تاب آوری عملکرد سیستم با در نظرگیری کاهش شاخص خاموشی بارهای شبکه ، افزونگی خطوط انتقال در روش های مبتنی بر برنامه ریزی، استحکام و مقاوم سازی در مقابل پیشروی مخاطرات در قالب مفهوم دسترس پذیری قبل از بروز تنش در برابر خروج خطوط انتقال پیشنهاد می شود.ایجاد خطوط افزونه با کاهش امپدانس خطوط باعث افزایش ظرفیت انتقال توان و تاثیرگذاری بروی برنامه ریزی تولید سیستم های قدرت قبل از بهره برداری خواهد شد . این رویکرد به صورتی بهینه و مقید به قیود فنی و اقتصادی (حاشیه پایداری ولتاژ، تلفات شبکه و رویکردهای اقتصادی همانند هزینه تولید انرژی، هزینه احداث خط) و تعیین خرابی خطوط به روش مونت کارلو با کاهش خطوط آسیب پذیر به نتایج برنامه ریزی در بخش تولید وابستگی دارد. روش پیشنهادی ابتدا با معیارN-1 خطوط واگراکننده را شناسایی می کند سپس در این خطوط الگوریتم ذرات تجمعی با کاهش تدریجی امپدانس و افزایش انتقال توان در خطوط ، گام به گام شاخص های حاشیه پایداری -ولتاژ، تلفات شبکه ، هزینه تولید انرژی، هزینه احداث خط و احتمال خرابی خطوط را در شرایط پخش بار بررسی می-کند.(افزایش ظرفیت مفروض خطوط در اثر افزونگی حداکثر پنجاه درصد است یا به عبارتی دیگر کاهش پنجاه درصدی در راکتانس، سوسپتانس و مقاومت خطوط خواهیم داشت) در این رویکرد، برنامه ریزی استاتیکی با تعیین خط افزونه و ظرفیت توان قابل توسعه متناسب با آن در یکی از باس ها، شاخص خاموشی بارهای شبکه نسبت به حالت اولیه را می سنجد. نتایج ، مطالعات و شبیه سازی بروی شبکه 9 باس صورت قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

الگوریتم ذرات تجمعی ، تاب آوری ، خط افزونه ، معیار N-1 ، شاخص خاموشی بارهای شبکه