بررسی رابطه بین کمال گرایی و دشواری تنظیم هیجانی در دانش آموزان پسر مدارس متوسطه شهر کرمان

کمال گرایی یک ویژگی شخصیتی است که با داشتن اهداف بالا، ارزشیابی شخص و انتقادگری مفرط همراه است. تنظیم هیجانی نیز به توانایی فهم هیجانات و تعدیل تجربه و ابراز هیجانات اشاره دارد. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین کمال گرایی و دشواری تنظیم هیجانی در دانش آموزان پسر مدارس متوسطه شهر کرمان می باشد. تیقی حاصل از نوع تحقیق همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر مدارس متوسطه شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به تعداد ۵۳۷۲ دانش آموز می باشد. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تعیین گردید. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های کمال گرایی تریشنبرگ و و پرسشنامه نظم بخشی هیجانی (DERS) گراتز و رومر استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون پی رسون و آنالیز رگرسیون، رگرسیون لجستیک و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها حاکی از آن است که بین کمال گرایی و دشواری تنظیم هیجانی رابطه معنی دار و منفی وجود دارد. بین کمال گرایی مثبت و دشواری تنظیم هیجانی رابطه وجود ندارد. بین کمال گرایی منفی و دشواری تنظیم هیجانی رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد. بنابراین و با توجه به نتایج محققان گفته اند که کمال گرایی نقش عفونی برای دشواری تنظیم هیجانی می تواند داشته باشد علاوه براین نگاهی جامع، گسترده و دید باز برای درک و حل این مسئله الزم است.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی مثبت ، کمال گرایی منفی ، دشواری های تنظیم هیجانی