بررسی علائم بالینی پایدار بعد از ۶ ماه در بیماران مبتلا به کووید با سابقه ی بستری در مرکز درمانی شهدای کارگر یزد در سال های ۱۳۹۹- ۱۴۰۰

مقاله پژوهشی مقدمه: مطالعه با هدف تعیین علائم پایدار بعد از ۶ ماه در بیماران مبتلا به کووید با سابقه ی بستری در مرکز شهدای کارگر یزد در سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰ انجام شد. روش ها: مطالعه ی توصیفی- تحلیلی بر روی ۲۸۳ نفر از مبتلایان که در سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰، با PCR مثبت به بیمارستان شهدای کارگر مراجعه نموده بودند و ۶ ماه از بیماری آنها گذشته بود، انجام شد. یافته ها: تعداد ۱۳۴ نفر زن و ۱۴۹ نفر مرد بوده اند و میانگین سن آنها ۵۰/۹۶ بود. شایع ترین علائم پایدار بعد از ترخیص، تنگی نفس، ضعف و خستگی، سرفه و احساس اضطراب و استرس و ریزش مو بود. ریزش مو و خلق افسرده در گروه سنی بالاتر، بیشتر بود. ضعف و خستگی، درد مفاصل و ریزش مو در زن ها بیشتر مشاهده شد. تنگی نفس و کاهش اشتهای بیمارانی که بیماری اولیه شدیدتری داشتند، بیشتر بود. ضعف و خستگی و ریزش مو در بیمارانی که مدت بیشتری بستری بودند، بیشتر بود. رابطه ی هیچ کدام از علائم با دیابت، معنی دار نبود. احتمال پایدار ماندن تنگی نفس، کاهش اشتها و مشکلات خواب در بیماران دارای فشارخون بیشتر بود. تنگی نفس و سرفه در بیمارانی که مشکلات تنفسی داشتند، بیشتر نشان داد. مشکلات خواب، احساس اضطراب و خلق افسرده در افرادی که بیماری های اعصاب و روان داشتند بیشتر بود. نتیجه گیری: تعداد قابل توجهی از بیماران دچار علائم پایدار پس از کووید بودند که گستردگی بسیاری داشت و به غیراز ریزش مو، سایر علائم با گذشت زمان، کاهش یافت. عوامل موثر پس از ۶ ماه، متفاوت بود، اما جنسیت زن، سن، مدت بستری، نوع بستری و بیماری های زمینه ای مانند فشارخون بالا، تنفسی و اعصاب از فاکتورهای اصلی در پایداری آن بود. درنتیجه، در مورد کووید طولانی، تحقیقات بیشتری موردنیاز است.

کلیدواژه ها:

علائم بالینی ، کووید ، کووید طولانی