تاثیر ۸ هفته تمرینات عملکردی شدید (HIFT) بر فاکتورهای قلبی عروقی و لذت تمرین در زنان مبتلا به سندروم متابولیک

مقدمه: سندروم متابولیک مشکل بهداشت عمومی در سراسر جهان است که خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد با اینکه ورزش یک استراتژی موثر است کمتر از ۲۳ درصد فعالیت ورزشی انجام می دهند. شایع ترین موانع «کمبود زمان» «فقدان امکانات» و «فقدان انگیزه»است، هدف ما بررسی اثر تمرین عملکردی با شدت بالا (HIFT) بر فاکتورهای قلبی عروقی و موانع شرکت در تمرین می باشد. روش بررسی: در این پژوهش نیمه تجربی ۳۰ زن مبتلا به MetS به دوگروه (کنترل و تمرین ) تقسیم شدند. افراد تحت پروتکل تمرینی ۸ هفته ای ۳ جلسه در هفته، با شدت پیش رونده قرار گرفتند. نشانگرهای قلبی متابولیکی و ترکیب بدنی در ابتدا و بعد از ۸ هفته تمرین بررسی شد. علاوه بر این، پرسشنامه لذت و انگیزه ادامه فعالیت پس از پروتکل تمرینی ارزیابی شد.کلیه عملیات آماری در سطح معناداری برابر ۰۵/۰ با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد، ۸ هفته تمرین HIFT منجر به کاهش معنادار فشارخون سیستولی و دیاستولی، تری گلیسرید، LDL،HDL ، قند خون ناشتا شد(۰۵/۰P=) و در مرحله دوم در بررسی تعیین اثر این نوع تمرین بر ترکیب بدنی و لذت درک شده از فعالیت بدنی تغییرات معناداری مشاهده شد(۰۵/۰P=). نتیجه گیری: تمرینات HIFT بهبودهای بالینی معنی داری در عوامل خطر قلبی عروقی MetS و ترکیب بدنی ایجاد می کنند و انجام این روش تمرینی می تواند لذت از فعالیت شرکت کنندگان را در بر داشته باشد و موانع عدم شرکت در ورزش را کاهش دهد. بنابراین، به متخصصان ورزشی و پزشکان پیشنهاد می شود از این نوع تمرین به عنوان ابزاری برای پیشگیری و درمان سندروم متابولیک استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

High-intensity functional training (HIFT) ، Metabolic syndrome ، Cardiovascular disease ، Exercise enjoyment ، تمرینات عملکردی با شدت بالا(HIFT) ، سندرم متابولیکMetS ، فاکتورهای قلبی عروقی ، لذت از تمرین