تبیین اهمیت مداخله ای آموزش چند رسانه ای در ساختار طراحی آموزشی

انسان در طول تاریخ همواره با یادگیری سروکار داشته است. یادگیری به فرآیند ایجاد تغییر نسبتا پایدار در رفتار و روان رفتاری که حاصل تجربه است گفته می شود و نمی توان آن را به حالت های موقتی بدن مانند آنچه بر اثر بیماری، خستگی یا مصرف داروها دیده می شود، نسبت داد. در رویکرد شناختی، یادگیری علاوه بر تغییر در رفتار، شامل تغییر در فرآیندهای ذهنی نیز می شود؛ بنابراین هر چند ممکن است رفتار قابل مشاهده فرد تغییر نکند، اما اگر در ذهن یادگیرنده تغییراتی ایجاد شود که موجب تغییر و تحول دانسته ها، توانایی ها و نگرش های وی شود، می توان ادعا کرد که یادگیری صورت گرفته است. برخی بر این اعتقادند که نظریه های یادگیری و آموزشی مبنای طراحی آموزشی به عنوان فرآیندی نظرگرا می باشند. به طور کلی، نظریه یادگیری تلاشی است جهت تبیین اینکه افراد چگونه یاد می گیرند. از طرف دیگر، نظریه آموزشی تلاش دارد توضیح دهد که آموزش باید بر چه اساس باشد و اینکه یادگیرندگان در شرایط متفاوت چگونه یاد می گیرند. هر دو نظریه های آموزشی و یادگیری می توانند مربیان و طراحان آموزشی را برای طراحی آموزشی بر اساس هدف های خاص یادگیری و ویژگی های یادگیرندگان راهنمایی کنند. نظریه های آموزشی و یادگیری در قالب چهار رویکرد رفتارگرایی/شناخت گرایی/ساخت گرایی و ارتباط گرایی قابل بررسی هستند. استفاده از چندرسانه های آموزشی به ما کمک می کند بتوانیم مفاهیم را بهتر یاد بگیریم. چندرسانه ها که ترکیبی از متن، تصویر، انیمیشن، صدا است برای ویژگی های تمام کننده یادگیرنده را در آموزش و یادگیری فراهم می سازد. در مدارس هوشمند معلمان برای تدریس مطالب درسی و افزایش میزان درک دانش آموزان از مطالب ارائه شده و تشویق آن ها به فراگیری دروس از اسالیدهای آموزشی، نرم افزارهای آموزشی، بازی های رایانه ای، انیمیشن و دیگر محتوای چندرسانه ای در کلاس های درس بهره می برند.

کلیدواژه ها:

چند رسانه ای ، طراحی آموزشی ، دانش آموز ، تدریس