اثربخشی محیط آموزشی تعاملی بواسطه ی تلفیق نمایش های خلاق با روش تدریس پنج مرحله ای بایبی بر مهارت تفکر خلاق دانش آموزان

هدف: این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی محیط آموزشی تعاملی بواسطه¬ی تلفیق نمایش¬های خلاق با روش تدریس پنج مرحله¬ای بایبی بر مهارت تفکرخلاق و مولفه¬های آن در دانش¬آموزان دختر پایه ی چهارم ابتدایی شهر همدان انجام شد. روش: روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر شیوه¬ی اجرا، نیمه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه ی پژوهش کلیه دانش آموزان دختر پایه ی چهارم شهر همدان به تعداد ۱۲۱۹ نفر بود. حجم نمونه شامل ۹۰ نفر از دانش آموزان پایه ی چهارم بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی ساده به سه گروه تقسیم شدند. طرح مداخله در ۱۲ جلسه آموزشی (هر جلسه به مدت ۶۰ دقیقه) اجرا شد. برای جمع¬آوری داده¬ها از آزمون خلاقیت تورنس (۱۹۷۴) استفاده شد. روایی آزمون خلاقیت تورنس نیز با نظر متخصصان تایید و پایایی آن ۸۵/۰ تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده ها با کمک نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته¬ها: نتایج پژوهش نشان داد طراحی آموزش کلاس درس مبتنی بر محیط آموزشی تعاملی بواسطه-ی تلفیق نمایش های خلاق با روش تدریس پنج مرحله¬ای بایبی تاثیر مثبتی در پرورش مهارت تفکر خلاق و مولفه¬های آن نسبت به طراحی آموزشی کلاس درس مبتنی بر نمایش خلاق و طراحی آموزشی کلاس به شیوه¬ی متداول (سخنرانی) دارد. نتیجه¬گیری: محیط آموزش تعاملی به واسطه¬ی نمایش¬های خلاق موجب افزایش تفکر خلاق می¬شوند، زیرا جریان آموزش را به سمتی هدایت می¬کند که در آن دانش¬آموزان از طریق فعالیت و توجه بیشتر به جزییات پدیده و موضوع مورد یادگیری به تفکر بیشتر درباره¬ی مسائل برانگیخته می¬شوند و راه¬حل¬های متنوع را به طریق روش¬های بدیع ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

نمایش خلاق ، تفکر خلاق ، روش تدریس پنج مرحله ای بایبی