ارتباط بین مهارت های خودتنظیمی و موفقیت تحصیلی در کودکان

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین مهارت های خودتنظیمی و موفقیت تحصیلی در کودکان انجام شده است. خودتنظیمی به توانایی فرد برای مدیریت افکار، احساسات و رفتارهای خود در جهت دستیابی به اهداف اشاره دارد و این مهارت در زمینه تحصیلی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مطالعه مروری-تحلیلی، پس از بررسی جامع منابع علمی معتبر منتشر شده بین سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ (۲۰۱۱ تا ۲۰۲۳)، ۷۸ منبع (۵۲ منبع فارسی و ۲۶ منبع انگلیسی) انتخاب و مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که مهارت های خودتنظیمی شامل خودکنترلی، برنامه ریزی، نظارت، تامل و انگیزش، رابطه معناداری با شاخص های مختلف موفقیت تحصیلی از جمله نمرات آزمون، مهارت های حل مسئله، توجه و تمرکز، و تکمیل تکالیف دارند. همچنین مشخص شد که این مهارت ها از طریق مکانیزم هایی مانند افزایش توجه پایدار، بهبود مدیریت زمان، افزایش انگیزش درونی و کاهش اضطراب امتحان بر عملکرد تحصیلی تاثیر می گذارند. عوامل متعددی از جمله محیط خانواده، سبک های فرزندپروری، محیط آموزشی و ویژگی های فردی در رشد مهارت های خودتنظیمی موثر هستند. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش و تقویت مهارت های خودتنظیمی از طریق راهبردهایی مانند آموزش مستقیم، بازی های هدفمند، الگوسازی و بازخورد مناسب می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی کودکان کمک کند. بر این اساس، توصیه می شود مهارت های خودتنظیمی به عنوان یکی از اهداف اصلی آموزشی در برنامه درسی مدارس گنجانده شود و معلمان و والدین برای پرورش این مهارت ها در کودکان آموزش ببینند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری خودتنظیم ، خودکنترلی ، راهبردهای شناختی ، انگیزش تحصیلی ، کودکان