نقش هوش مصنوعی در ارتقای بازخورد آموزشی و ارزیابی پیشرفت تحصیلی در مدارس ابتدایی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 335

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EDPNU01_3160

تاریخ نمایه سازی: 22 فروردین 1404

چکیده مقاله:

این مقاله مروری، نقش و پتانسیل فزاینده هوش مصنوعی (AI) را در ارتقای دو رکن اساسی فرایند آموزشی، یعنی بازخورد آموزشی و ارزیابی پیشرفت تحصیلی، در محیط حساس و بنیادین مدارس ابتدایی مورد بررسی و تحلیل قرار می دهد. دوره ابتدایی، به عنوان سنگ بنای یادگیری های آتی، نیازمند بازخوردهای به موقع، مشخص، قابل فهم و انگیزه بخش، و همچنین ارزیابی های مستمر، جامع و عمدتا تکوینی است تا بتواند مسیر رشد و یادگیری هر دانش آموز را به بهترین نحو هدایت کند. با این حال، معلمان در مدارس ابتدایی به دلیل محدودیت های زمانی و تعداد زیاد دانش آموزان، اغلب در ارائه بازخوردهای فردی و انجام ارزیابی های عمیق با چالش های جدی مواجه هستند. هوش مصنوعی با قابلیت های خود در پردازش داده های کلان، تحلیل الگوها، درک زبان طبیعی و یادگیری ماشینی، راهکارهای نوینی برای غلبه بر این چالش ها ارائه می دهد. این مقاله با استناد به ادبیات پژوهشی موجود، نشان می دهد که چگونه ابزارهای مبتنی بر AI می توانند فرایندهای بازخورد و ارزیابی را در مدارس ابتدایی متحول سازند. این ابزارها پتانسیل آن را دارند که بازخورد را سریع تر، شخصی سازی شده تر و مبتنی بر داده های دقیق تر ارائه دهند و ارزیابی ها را کارآمدتر، عینی تر و بیشتر در خدمت اهداف تکوینی (حمایت از یادگیری) قرار دهند، ضمن اینکه بار کاری معلمان را نیز کاهش می دهند. با وجود این چشم انداز امیدوارکننده، مقاله بر لزوم توجه ویژه به چالش ها و ملاحظات اخلاقی و پداگوژیکی تاکید می کند. کیفیت و مناسبت رشدی بازخوردهای تولید شده توسط ماشین برای کودکان خردسال، حفظ حریم خصوصی و امنیت داده های حساس دانش آموزان، جلوگیری از سوگیری های الگوریتمی که می تواند نابرابری ها را تشدید کند، نیاز مبرم به آموزش و توانمندسازی معلمان برای استفاده موثر و انتقادی از این فناوری، و خطر کاهش تعاملات انسانی و تمرکز بیش از حد بر جنبه های قابل سنجش یادگیری، از جمله مهم ترین این چالش ها هستند. در نهایت، نتیجه گیری می شود که هوش مصنوعی می تواند یک دارایی ارزشمند برای بهبود بازخورد و ارزیابی در مدارس ابتدایی باشد، اما تنها در صورتی که به عنوان ابزاری در دست معلمان آگاه و توانمند، و در چارچوب یک رویکرد آموزشی کل نگر، اخلاقی و انسان محور به کار گرفته شود. هدف نهایی باید همواره تقویت یادگیری، رشد همه جانبه و رفاه دانش آموزان باشد و فناوری در خدمت تحقق این هدف قرار گیرد، نه آنکه جایگزین قضاوت حرفه ای و تعاملات انسانی ضروری در این مقطع حساس آموزشی شود.

نویسندگان

زهرا حاتمی

کارشناسی علوم تربیتی ( مدیریت برنامه ریزی و آموزش) دانشگاه پیام نور اهر

زهرا اسدنژاد

کارشناسی مدیریت برنامه ریزی درسی و آموزشی دانشگاه آزاد کلیبر

مهسا اسدی

کارشناسی حقوق دانشگاه آزاد کلیبر

بهار عالی دخت

کاردانی مدیریت بازرگانی دانشگاه آزاد کلیبر