بررسی تاثیر غلظت های مختلف اسید سالیسیلیک و اسید سیتریک روی برخی از ویژگی های کیفی و بار میکروبی هندوانه (Citrullus lanatus) برش خورده

بار میکروبی و نرم­شدن بافت میوه در اثر برش­خوردن میوه ها باعث کاهش کیفیت در اثر تنفس بالای میوه و اتلاف آب از عوامل محدودکننده عمر پس از برداشت میوه های تازه برش­خورده هندوانه (Citrullus lanatus) می باشد. در پژوهش حاضر، اثر اسید سیتریک و اسید سالیسیلیک روی برخی از شاخص های کیفی قطعات برش­خورده میوه هندوانه رقم ̓کریسمون̒ طی دوره انبارمانی مورد ­بررسی قرار گرفت. در ابتدا، پوست میوه جدا شد و سپس گوشت میوه به قطعات چهار سانتی متر در چهار سانتی متر برش داده­شد و در محلول های اسید سالیسیلیک (۱ و ۲ میلی­مولار) و اسید سیتریک (۵/۰ و ۱ میلی مولار) به مدت دو دقیقه غوطه ور شد. غوطه وری در آب مقطر با دمای ۲۵ درجه سلسیوس نیز به­عنوان شاهد معرفی شد. سپس میوه ها در پوشش هایی از جنس پلی­اتیلن با پوشش سلوفان بسته بندی شدند و به مدت ۱۴ روز در دمای چهار درجه سلسیوس نگهداری شدند. نتایج نشان داد که اسید سالیسیلیک در هر دو غلظت (۱ و ۲ میلی­مولار) و اسید سیتریک ۱ میلی مولار باعث کاهش چشم­گیر بار میکروبی و کاهش افت وزن شد. همچنین، تیمارهای ذکر­شده، افزایش مواد جامد محلول کل را در طی مدت زمان نگهداری میوه های برش­خورده هندوانه مهار کردند و باعث حفظ استحکام بافت میوه نیز شدند. نتایج ارزیابی شاخص های رنگ و خواص ارگانولپتیک بیانگر این بود که تیمارهای اسید سالیسیلیک در هر دو غلظت (۱ و ۲ میلی­مولار) و اسید سیتریک ۱ میلی مولار باعث حفظ هر چه بهتر کیفیت میوه نسبت به شاهد شدند. بهترین تیمار کاربرد اسید سالسیلیک با غلظت ۲ میلی مولار نشان داده شد. به­طور کلی، در بین تیمارهای مورد استفاده در این آزمایش، اسید سالیسیلیک دو میلی مولار بهترین نتیجه را در حفظ کیفیت میوه تازه برش­خورده هندوانه در طی انبار سرد داشت.

کلیدواژه ها:

انبارمانی ، خواص ارگانولپتیک ، شاخص های رنگ ، عمر پس از برداشت ، کیفیت