ارائه الگوی پارادایمی بهبود فرهنگ گردشگری شهری در شهر اصفهان

هدف از این مقاله ارائه مدل و شناسایی عوامل موثر بر فرهنگ گردشگری شهری اصفهان بوده است. جهت دست یافتن به این هدف و نائل آمدن به مدل، از روش گراندد تئوری (داده بنیاد) استفاده شده است. جامعه ی آماری پژوهش حاضر صاحبنظران حوزه گردشگری، صنعت توریسم، مدیران و کارشناسان گردشگری اصفهان، گردشگران، کسبه میدان نقش جهان اصفهان است. حجم نمونه با توجه به اشباع نظری ۱۲ نفر است. مقوله ها و مفاهیم، جهت شناسایی عوامل در سه مرحله کدگذاری باز، محوری وانتخابی استخراج شده است. یافته های پژوهش نشان داد سه دسته از عوامل علی (بودجه، برندسازی مقصد و برندسازی فرهنگی مقصد) عوامل بهبود و استقبال از گردشگری شهر اصفهان است. شرایط محیطی و پیوند دادن بافت قدیمی و جدید، عوامل تسهیل کننده ای هستند که همگرایی آنها منجر به بهبود فرهنگ گردشگری شهری در شهر اصفهان خواهد شد. همچنین نتایج نشان می دهد که بهبود صنعت گردشگری در خلا شکل نمی گیرد و از بستر و زمینه فرهنگی آدمها چه مقصد و چه مبدا جدا نیست. لذا برای بهبود فرهنگ گردشگری شهر اصفهان، پنج دسته راهبرد تعاملی، تدافعی، توسعه زیرساخت ها، بازاریابی ظرفیت های فرهنگی و تاریخی قابل کاربرد است. همه مقولات ذکر شده در پیوندی منسجم منجر به توسعه فرهنگی و اقتصادی گردشگری شهری اصفهان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ گردشگری ، شهر اصفهان ، نظریه داده بنیاد ، توسعه فرهنگی