شبکه های فلزی– فنولی به عنوان رابط زیستی ضدمیکروبی و ضدسرطانی در کاربردهای زیست پزشکی

شبکه های فلزی- فنولی، یک سیستم شبکه ترکیبی آلی- معدنی در حال ظهورند که به تدریج در سال های اخیر توسعه یافته است و با استفاده از هماهنگی بین یون های فلزی و لیگاندهای آلی حاوی گروه های فنول، مانند گالول یا کاتکول، ویژگی ها چندمنظوره عالی نظیر خواص ضدالتهابی، آنتی اکسیدانی و ضدباکتریایی را از خود نشان داده اند. این مواد خواص سطح را به طور قابل توجهی تغییر می دهند و می توانند منجر به بهبود عملکرد در رفتارهایی مانند مقاومت به خوردگی، آب گریزی، زیست سازگاری و اتصال مولکول های خاص به سطوح مختلف، ازجمله فلزات، اکسیدها، پلیمرها و مواد زیستی شوند. علاوه بر این، شبکه های فلزی- فنولی به دلیل فرآیند سنتز آسان، زیست سازگاری عالی و خواص ضدمیکروبی برجسته ناشی از حضور پلی فنول ها و یون های فلزی، توجه گسترده ای را در جلوگیری از عفونت ها و ایجاد روش های درمانی پیشرفته سرطان به خود جلب کرده اند. هدف این مقاله، مروری بر کاربردهای اخیر زیست پزشکی شبکه های فلزی- فنولی در ساختارهای مختلف با تمرکز بر خواص ذاتی آنها از جمله خواص ضدمیکروبی و ضدسرطانی جدید است.

کلیدواژه ها:

شبکه های فلزی- فنولی" ، رابط زیستی" ، ضدمیکروب" ، " ، ضدسرطان"