پیش بینی رضایت دانش آموزان از عملکرد شغلی معلم براساس خودکارآمدی، شادکامی و مهارت های کلاس داری معلم در دوران کرونا

این پژوهش به بررسی و پیش بینی رضایت دانش آموزان از عملکرد شغلی معلمان بر اساس سه متغیر کلیدی خودکارآمدی، شادکامی و مهارت های کلاس داری در دوران کرونا پرداخته است. شرایط آموزش در دوران پاندمی کرونا، اهمیت ویژگی های فردی و حرفه ای معلمان را در ایجاد محیط آموزشی مثبت دوچندان کرده است. نتایج پژوهش نشان داد که معلمان با سطح باالیی از خودکارآمدی قادر به مدیریت بهتر چالش های آموزش مجازی بوده و این امر منجر به افزایش رضایت دانش آموزان شده است. شادکامی معلمان نیز به عنوان یکی از عوامل اثرگذار در ایجاد فضای تعاملی، مثبت و انگیزه بخش تاثیر قابل توجهی داشته است. عالوه بر این، مهارت های کلاس داری معلمان، از جمله مدیریت زمان، تعامل موثر و استفاده از فناوری های آموزشی، نقش کلیدی در کیفیت تجربه آموزشی دانش آموزان ایفا کرده اند. هدف از این پژوهش، پیش بینی رضایت دانش آموزان دوره ی اول متوسطه از عملکرد شغلی معلم بر اساس ویژگی های شخصیتی، خودکارآمدی، شادکامی و مهارتهای کلاس داری معلم در دوران کرونا می باشد. روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بوده که به صورت میدانی اجرا گردیده است. جامعه ی آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه ناحیه یک شهرکرد در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ ، حدود۱۳۹۷ نفر بودند که بر اساس جدول کرجسی- مورگان اندازه حجم نمونه به روش نمونه گیری در دسترس، ۳۱۰ نفر تعیین گرفته. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه رضایت دانش آموزان (احمدی فر و همکاران ۱۴۰۰- پرسشنامه شادکامی آکسفورد (آرگیل و همکاران، ۱۹۸۹)- پرسشنامه خودکارآمدی معلم (تشانن- موران و وولفولک هوی، ۲۰۰۱)- پرسشنامه استانداردهای حرفه ای معلم (آیداهو، ۱۳۹۰ ) استفاده گردیده است. داده ها با استفاده از آزمون های ذکرشده درسطح توصیفی و استنباطی و با روش تحلیل رگرسیون و همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است، این پژوهش بیان می کند که توسعه برنامه های آموزشی برای افزایش خودکارآمدی، شادکامی و مهارت های کلاس داری معلمان می تواند به بهبود رضایت دانش آموزان و موفقیت تحصیلی آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

رضایت دانش آموزان ، عملکرد شغلی ، ویژگی های شخصیتی ، خودکارآمدی ، شادکامی ، مهارت های تدریس ، کلاسداری