بررسی و تحلیل انواع روش های تعلیم و تربیت دینی

استفاده از روش های تربیتی صحیح، از اصول و مبانی مهمی است که همه ی دست اندرکاران مسائل تربیتی باید به آن توجهی وافر کنند زیرا دنیای امروز دنیای به کارگیری روش ها و بهره گیری از راه کارهاست. تحقیق حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی روش های تعلیم و تربیت دینی پرداخته است. در تحقیقات توصیفی-تحلیلی پژوهشگر عالوه بر تصویرسازی آنچه هست به تشریح و تبیین دلایل چگونه بودن و چرایی وضعیت مسئله و ابعاد آن می پردازد. روش در هر کار، مسیری است که انجام دادن آن کار را آسان تر و سریع تر می کند. اهمیت انتخاب راه و روش در میزان موفقیت فعالیت های دینی بسیار زیاد است. در یک نظام تعلیم و تربیت پویا و کارامد، روش ها به طور دائم نمی توانند ثابت و ایستا باشند، بلکه باید متناسب با زمان و نیازهای نسل جدید تغییر کنند. مربیان باید با کسب آشنایی از روش های آموزش و تربیت، برای رساندن هر پیام یا محتوای تربیتی، متناسب با موضوع، مقطع تحصیلی و جنسیت مخاطبان، روش مناسبی را انتخاب کنند. استفاده از روش های غیرمستقیم در تربیت بسیار تاثیرگذارتر از روش های مستقیم است. برخی از روش های مناسب و موثر در تعلیم و تربیت دینی: روش قصه گویی، استفاده از روش های هنری در تربیت دینی، گردش و تفکر در طبیعت و مشاهده ی آیات الهی، روش ارائه الگو، آموزش به شیوه غیرمستقیم، آموزش به شیوه روش پرسش و پاسخ، آموزش به شیوه رفتاری نه تنها رهنمود گفتاری، آموزش به شیوه خطابه، آموزش به شیوه نمایش خود عمل.

کلیدواژه ها:

روش های تعلیم و تربیت دینی ، آموزش ، فعالیت های دینی ، روش توصیفی-تحلیلی