اثر بخشی بازی درمانی بر پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/کمبود توجه

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی درمانی برکاهش پرخاشاگری کودکان دارای اخاتالل بیش فعالی/کمبود توجه می باشد. روش: روش مطالعه حاضر شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان سن ۸ تا۱۲ سال مبتلا به اختلال کمبود توجه/بیش فعالی شهر کرمانشاه بودکه بر اساس شرایط ورود به پژوهش تعداد ۲۴ نفر باه وارد در دسترس انتخاب و باه وارد تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. برنامه مداخله ای بازی درمانی بر روی گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه اعمال شد در حالی که گروه کنترل چنین آموزشی را دریافا نکردند. هر دو گروه با وسایله پرسشنامه پرخاشگری رابطه ای و آشکار کودکان دبستانی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان دادند کاه بازی درمانی در کاهش پرخاشاگری کالا رابطه ای و واکنشای کودکان کمبود توجه/بیشفعالی موثر اس اما تاثیری بار پرخاشاگری جسامانی ایان کودکان ندارد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش بازی درمانی به عنوان روشی مناسب در جه کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/کمبود توجه پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، پرخاشگری ، بیش فعالی/کمبود توجه