تنش مدرسه و کتاب های درسی در تربیت دانش آموزان

تربیت دینی عبارت است از محموعه اعمال هدفمند جهت آموزش گزاره های یک درب به افراد به نحوی که نسبت به آن گزاره ها متعهد و پایبند باشند. با توجه به اهمیت تربیت دینی در رشد و شکل گیری شخصیت انسان و با در نظر گرفتن نقش آموزشی کتب درسی و دینی و زندگی دنیوی و اخروی انسان ها، توجه به ترتیب اسلامی و اجتماعی و فرهنگی این گزاره ها مانند آنها از اهمیت اساسی و مهم و جامع است، در تعلیم خود توجه دادگاه اسلام و مناسک آنها و نیز در ساعات انسانها و رفتار آنها از گناهان و یاباکی های دنیوی و اخلاقی از دیدگاه اسلام، همواره به مثابه اصلی مهم و اساسی در ساعات انسانها و نیز پس از انها در تربیت دینی آن توسط گروه دستگاهی برای دستیابی به این تربیت دینی ارایه شده است. در این پژوهش با استفاده از روش تحقیق توصیفی با تکیه بر منابع نظری به بررسی روش کاربردی استفاده از این پژوهش ها در تربیت دینی در مدرسه ارایه شده است. روش گرداوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای به شود گردآوری شده است. در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل کیفی به بررسی ای گونه غنی سازی در تربیت دینی در مدرسه پرداخته اطلاعات و تجزیه و تحلیل آنها بر اساس منطقی و استدلالی صورت پذیرفته است. این پژوهش نشان می دهد که معلم، برنامه درسی و گروه دوستان و آسیب های دانش آموزان دربرگیرنده شرایطی مشاهده می شود که در کنار موارد تربیت دینی و کلاسی هم کانون های تاثیرگذار هستند.

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، معلم ، برنامه درسی ، دانش آموزان ، دوستان ، آسیب ها