رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با تاب آوری در دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه الگوهای ارتباطی خانواده با تاب آوری در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه تهران بود. روش پژوهش حاضر از نظر هدف جزو پژوهش های کاربردی و از حیث گردآوری داده ها، از نوع پژوهش های همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر تهران بود. در این راستا روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی چند مرحله ای انتخاب شد. ابزار پژوهش، شامل ابزار تجدید نظر شده الگوهای ارتباطی خانواده مقیاس که توسط کوئرنر و فیتزپاتریک (۲۰۰۲)، پرسشنامه تاب آوری را کونور و دیویدسون (۳۰۰۲) بود. برای تحلیل داده ها در دو بخش توصیفی و استنباطی، با استفاده از شاخص های توصیفی با گرایش به مرکز و پراکندگی به طبقه بندی و توصیف داده ها، در بخش توصیفی و تحلیل و بررسی فرضیه های پژوهشی با استفاده از آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره در بخش استنباطی انجام شد، نتیجه این پژوهش نشان داد که بین مولفه های الگوهای ارتباطی خانواده با تاب آوری دانش آموزان دختر رابطه معناداری وجود دارد. (P<۰.۰۱)

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی خانواده ، تاب آوری