ردپای تئودیسه لایبنیتسی در عبادات در مناسبت های اضطراری اثر جان دان

جان دان در کتاب «عبادات در مناسبت های اضطراری»، بر اساس تحلیلی که از رابطه بدن و روح در طول بیماری خود دارد، به این نتیجه می رسد که انسان قادر به مقاومت در برابر همه وسوسه های گناه نیست. در این پژوهش نشان داده می شود که در نتیجه این باور، دان با یک مشکل الهیاتی مواجه می شود که با نشان دادن این نکته که علی رغم نقص های فطرت انسان خداوند هر وسیله ای را که برای رسیدن به رستگاری لازم است در اختیار انسان ها قرار داده سعی در حل آن دارد. بنابراین، استدلال می شود که دان در عبادات، یک تئودیسه لایبنیتسی را ایجاد می کند که بر اساس آن می توان ثابت کرد که علی رغم وجود مشکلات در خلقت، خداوند بهترین جهان ممکن را آفریده است. هدف این مطالعه ارائه خوانشی بسیار متفاوت از معتبرترین تفاسیر عبادات است که در آن فرض بر این است که دان صرفا خوانندگان خود را به اجتناب از گناه و اتخاذ رفتار خوب تشویق می کند. نشان داده می شود که دان در واقع با ایجاد یک تئودیسه لایبنیتسی در اثر خود یک مشکل جدی الهیاتی را حل می کند .

کلیدواژه ها:

جان دان ، لایبنیتس ، عبادات ، الهیات ، تئودیسه