تاثیر آموزش مدیریت هیجان بر افکار خودکشی و احساس ناامیدی نوجوانان

هدف از این پژوهش، مقایسه تاثیر آموزش مدیریت هیجان بر افکار خودکشی و احساس ناامیدی نوجوانان بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه نوجوانان دختر شهر نورآباد بود که تعداد آنها در سال ۱۴۰۳ بودند. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه نوجوانان دختر (دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم) شهر نورآباد بود.از بین جامعه آماری تعداد ۳۰ نفر بطور خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفر (یک گروه آزمایش و یک گروه گواه) گمارده شدند. پرسشنامه های مورد استفاده افکار خودکشی بک (۱۹۹۶) و احساس ناامیدی بک (۱۹۹۶) بودند. نتایج سطوح معناداری همه آزمون ها بیانگر آن است که بین افکار خودکشی و احساس ناامیدی در مرحله پس آزمون در بین دو گروه های مورد مقایسه تفاوت معناداری وجود دارد. میانگین نمرات گروه آزمایشی در پس آزمون در متغیر افکار خودکشی و احساس ناامیدی (به ترتیب ۶۳/۱۸ و ۸۵/۶۵) نسبت به گروه گواه (به ترتیب ۵۵/۱۵ ۸۳/۵۹) به طور معناداری کاهش یافته است. آموزش مدیریت هیجان به عنوان روش موثر در کاهش احساس ناامیدی نوجوانان تاثیر بسزایی داشته است. لذا داشتن توان هایی در تنظیم هیجان در زندگی نقش مهم و غیرقابل انکاری در کاهش احساس ناامیدی و مقابله موثر با حوادث و رویدادهای زندگی دارد. آموزش مدیریت هیجان تلاش دارد با گسترش پردازش هیجانی افراد، تغییرات درمانی را در آنها ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مدیریت هیجان ، افکار خودکشی ، احساس ناامیدی ، نوجوانان