تاثیر برنامه های آموزشی مهارت های زندگی بر سازگاری نوجوانان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر برنامه های آموزشی مهارتهای زندگی بر سازگاری نوجوانان انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان ۳۱ تا ۷۱ ساله شهر تهران در سال تحصیلی ۲۰۴۱-۱۰۴۱ بود. به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۰۸ نفر (۰۴ نفر در گروه آزمایش و ۰۴ نفر در گروه کنترل) انتخاب شدند. برنامه آموزشی مهارتهای زندگی شامل ۲۱ جلسه ۰۹ دقیقه ای بود که مباحثی مانند خودآگاهی، ارتباط موثر، حل مسئله، مدیریت استرس، تصمیم گیری مسئوالنه، و تقویت تاب آوری را پوشش می داد. برای سنجش سازگاری نوجوانان، از پرسشنامه استاندارد سازگاری بل استفاده شد. داده ها با استفاده از روش های آماری شامل تحلیل کوواریانس و آزمون تی مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که نمرات سازگاری کلی و مولفه های آن (سازگاری اجتماعی، عاطفی، و آموزشی) در گروه آزمایش پس از مداخله به طور معناداری افزایش یافت. این نتایج حاکی از اثربخشی برنامه های آموزشی مهارتهای زندگی در بهبود سازگاری نوجوانان در ابعاد مختلف است. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی اجرای این نوع برنامه ها را در مدارس و مراکز مشاوره به صورت سیستماتیک در اولویت قرار دهند. همچنین، پژوهش های بیشتری برای بررسی پایداری اثرات بلندمدت این مداخالت ضروری است.

کلیدواژه ها:

برنامه آموزشی ، مهارت های زندگی ، سازگاری ، نوجوانان ، پرسشنامه ، تحلیل آماری