تاثیر سبک های فرزندپروری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

تحقیق حاضر به بررسی تاثیر سبک های مختلف فرزندپروری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. سبک های فرزندپروری به شیوه های متفاوتی که والدین در تربیت و هدایت فرزندان خود به کار می برند، اشاره دارد و در این تحقیق چهار سبک اصلی فرزندپروری شامل دموکراتیک، مستبدانه، سهل گیرانه و بی تفاوت مورد بررسی قرار می گیرد. هر یک از این سبک ها می توانند تاثیرات قابل توجهی بر رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان بگذارند. در سبک فرزندپروری دموکراتیک، والدین با ایجاد فضای حمایتی و ارتباط باز با فرزند خود، زمینه ساز توسعه اعتماد به نفس، انگیزه و مهارت های شناختی در آن ها می شوند که در نهایت به پیشرفت تحصیلی منجر می شود. در مقابل، سبک های مستبدانه و سهل گیرانه، که به ترتیب با سرکوب یا عدم نظارت کافی بر رفتار کودک همراه هستند، می توانند موجب اضطراب، کاهش انگیزه و افت عملکرد تحصیلی در دانش آموزان شوند. همچنین، در سبک بی تفاوت که والدین کمترین توجه را به نیازهای تحصیلی و روانی فرزند خود دارند، دانش آموزان بیشتر در معرض مشکلات تحصیلی و روان شناختی قرار می گیرند. این مقاله با تحلیل و بررسی تحقیقات موجود و مطالعات تجربی به ارتباط میان سبک های فرزندپروری و پیشرفت تحصیلی پرداخته و نشان می دهد که سبک های فرزندپروری نه تنها تاثیرات کوتاه مدت بلکه اثرات بلندمدت نیز بر نتایج تحصیلی دارند. عالوه بر این، مقاله به شناسایی راهکارهایی می پردازد که می تواند به والدین و معلمان کمک کند تا با استفاده از شیوه های موثر در فرزندپروری، زمینه های رشد تحصیلی دانش آموزان را تقویت کرده و از مشکلات روانی و تحصیلی آنان بکاهند. هدف این تحقیق، شناخت عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی از طریق بررسی شیوه های فرزندپروری و ارائه پیشنهادات کاربردی برای بهبود روش های تربیتی در راستای ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه تحصیلی ، تربیت کودک ، عملکرد تحصیلی