«محدودیت آزادی»: معقول یا نامعقول؟

آنچه در قانون به رابطه با آزادی بیان می گردد صرفا جسم است چراکه تقریبا ملتی نیست که به مواردی چون آزادی بیان مذهب و قائل نباشد. اما آنچه باعث فهم متفاوت می شود روح این قانون است. در واقع به همین علت دولتمردان ما جسم وجود آزادی در کشور را درک می کنند ولی از بعد ملی آن دچار ساختار شده است. به همین دلیل دولتمردان ما از وجود آزادی در کشور یاد می کنند و بخشی از مردم احساس عدم آزادی می کنند و همزمان دیگری از جامعه و وضعیت کشوری با عنوان ولنگاری یاد می کنند. در این مقاله به منظور شفاف سازی محدودیت آزادی، وضعیت حقوق بشر در وضعیت کشورهای مختلف از نظر شاخص آزادی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که با توجه به ماده ۴ میثاق های بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دو ویژگی برای محدود کردن آزادی قابل طرح است. اول ماهیت حقوق ذاتی باشد. دوم با ماهیت حقوق ذاتی سازگار باشد. با بررسی موارد مشخص شد که معاهدات بین المللی نیز تحت شرایطی جاذه به محدود کردن آزادی دارند که به معاهدات منطقه ای که معنی آزادی در آنها از مایه درای فاصله گرفته و ...

کلیدواژه ها:

محدودیت آزادی ، قانون ، حقوق بشر ، جهان ، ایران