بررسی نقش میانجی توانمندی حسگری بازار، نوآوری و مدیریت برند در اثر سرمایه انسانی بر مزیت رقابتی(مورد مطالعه: هتلهای استان گلستان)

مزایای رقابتی شرایطی است که به یک شرکت اجازه میدهد که محصول و خدمات ارزشمندی را با قیمت پایینتر یا به صورت مطلوبتر تولید کند. این شرایط اجازه میدهد که نهادهای تولیدی تولید بیشتری برای فروش بیشتر یا حاشیه برتر نسبت به رقبای بازار خود داشته باشند. هدف از این پژوهش بررسی نقش میانجیگری توانمندی حسگری بازار، نوآوری و مدیریت برند در اثر سرمایه انسانی بر مزیت رقابتی بود. روش تحقیق مورد استفاده از نوع توصیفی، پیمایشی همبستگی است. با توجه به اینکه جامعه آماری این تحقیق کارکنان و مدیران هتل در هتل های استان گلستان بود که تعداد آن نامشخص است. با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه آماری تعیین میشود، حجم نمونه ۳۸۴ نفر از کارکنان و مدیران هتل در هتل های استان گلستان است. شیوه نمونهگیری مورد استفاده در این پژوهش نیز انتخاب غیراحتمالی در دسترس است. دادههای تحقیق با روش کتابخانهای و میدانی گردآوری شده و ابزار مورد استفاده پرسشنامههای استاندارد بومی شده بود. پایایی پرسشنامهها با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ و روایی ابزار با روش محتوایی مورد تایید قرار گرفت. هم چنین جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار لیزرل استفاده شد. نتایج نشان داد که سرمایه انسانی بر مزیت رقابتی با نقش میانجی گری توانمندی حسگری بازار، نوآوری و مدیریت برند تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

توانمندی حسگری بازار ، نوآوری ، مدیریت برند ، سرمایه انسانی ، مزیت رقابتی