طراحی مجتمع تفریحی اقامتی در پارک جنگلی یاسوج با رویکرد وضعیت انرژی تجدید پذیر زیست محیطی

این مقاله به بررسی طراحی مجتمع های تفریحی اقامتی در پارک جنگلی یاسوج با رویکرد استفاده از انرژی های تجدیدپذیر و اصول معماری پایدار می پردازد. در سال های اخیر، استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر به عنوان راهکاری برای کاهش اثرات منفی زیست محیطی و افزایش بهره وری انرژی در ساخت وسازها اهمیت زیادی پیدا کرده است. در این تحقیق، نحوه استفاده از منابع انرژی خورشیدی، بادی و زمین گرمایی در طراحی مجتمع های تفریحی-اقامتی در پارک جنگلی یاسوج بررسی شده و به ارزیابی قابلیت های اقلیمی و جغرافیایی این منطقه برای استفاده از این منابع پرداخته می شود. نتایج این پژوهش نشان می دهند که طراحی مجتمع های اقامتی با رویکرد بهره برداری از انرژی های تجدیدپذیر، علاوه بر کاهش مصرف انرژی و حفظ محیط زیست، می تواند به توسعه پایدار و جذب گردشگر کمک کند. این مقاله همچنین پیشنهاداتی برای به کارگیری فناوری های نوین در معماری پایدار ارائه می دهد تا طراحی های سبز و انرژی محور در این منطقه عملیاتی شوند.

کلیدواژه ها:

انرژی تجدیدپذیر ، طراحی پایدار ، پارک جنگلی یاسوج ، انرژی خورشیدی ، معماری سبز.