بررسی ارتباط طول مدت خواب و مصرف داروهای خواب آور با پوسیدگی دندان در افراد مبتلا به افسردگی در جمعیت کوهورت آذر

مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به اینکه طول مدت خواب، عامل خطر برای بیماری های مختلف شناخته شده است و به دلیل شیوع بالای افسردگی در جامعه و ارتباط آن با اختلال خواب، هدف مطالعه ی حاضر، تحلیل ارتباط بین طول مدت خواب و مصرف داروهای خواب آور با وضعیت دندانی در افراد مبتلا به افسردگی در جمعیت کوهورت آذر می باشد. روش ها: مطالعه ی کوهورت آذر از سال ۱۳۹۳ در شهرستان شبستر واقع در استان آذربایجان شرقی بین ۱۵۰۰۶ بزرگسال ۳۵ الی ۷۰ سال آغاز شد. مطالعه ی مقطعی- تحلیلی حاضر در سال ۱۴۰۲، بر اساس تحلیل داده های جمع آوری شده در مرحله ی پایه ی مطالعه کوهورت آذر در مورد طول مدت خواب و مصرف داروهای خواب آور و میزان پوسیدگی دندان بر اساس شاخص (Decayed, Missing And Filled Teeth) DMFT انجام شد. معیار ورود، داده های افراد دارای افسردگی از جمعیت کوهورت آذر و معیار خروج، افراد دارای بی دندانی کامل و داده های ناقص بود. تحلیل رگرسیون با تعدیل اثر متغیرهای مخدوش کننده انجام شد. یافته ها: ۱۳۶۹ نفر وارد آنالیز شدند. دندان های کشیده شده، بیشترین قسمت از DMFT را به خود اختصاص داد. نتایج رگرسیون نشان داد که ارتباط معنی داری بین شاخص پوسیدگی DMFT و طول مدت خواب و مصرف داروهای خواب آور در افراد افسرده وجود ندارد. نتیجه گیری: شیوع بالای دندان های کشیده شده در شرکت کنندگان، نشان داد که برنامه های ارتقاء سلامت دهان در بزرگسالان، ضروری می باشد.

کلیدواژه ها:

پوسیدگی دندانی ، طول مدت خواب ، سلامت دهان ، داروهای خواب آور ، افسردگی