تاثیر تمرینات حیاط پویا بر تبحرحرکتی و کارکردهای اجرایی دختران دارای اضافه وزن

مقدمه و هدف: تاثیر زندگی مدرن موجب افزایش مدت زمان نشستن در کودکان و کاهش فعالیت بدنی گردیده است. یکی از در دسترس ترین امکانات در هر مدرسه یا فضای عمومی شهری ایجاد حیاط پویا است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر ۳۲ جلسه تمرینات حیاط پویا بر عملکرد حرکتی و کارکردهای اجرایی دختران ده ساله دارای اضافه وزن بود. روش پژوهش: شرکت کنندگان این مطالعه شامل ۳۰ دختر ده ساله دارای اضافه وزن بود که بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) در صدک بالاتر از ۸۵ قرار داشتند، به صورت تصادفی از مدارس شهر همدان انتخاب شدند. عملکرد حرکتی این افراد با استفاده از آزمون برونینکس-ازوروتسکی (BOT-۲) ارزیابی شد. کارکردهای اجرایی شامل بازداری پاسخ با استفاده از آزمون استروپ و زمان واکنش ساده مورد سنجش واقع گردید. یافته ها: طبق نتایج، تمرینات حیاط پویا توانست موجب افزایش معنی دار در خرده مقیاس های سرعت دویدن (۰۳۵/۰=p) و تعادل (۰۴۶/۰=p) گردد. همچنین بعد از تمرینات، کاهش زمان پاسخ (۰۱۸/۰=p) و کاهش تعداد محرک های بی پاسخ (۰۰۱/۰>p) در آزمون زمان واکنش، همچنین افزایش تعداد پاسخ های صحیح و کاهش تعداد محرک های بدون پاسخ در آزمون استروپ (۰۵/۰>p)، مشاهده گردید. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش حاضر، تمرینات ترکیبی مانند حیاط پویا، که چالش های شناختی و حرکتی را به طور همزمان درگیر می کنند، می توانند تاثیر مثبتی بر سیستم عصبی-عضلانی داشته باشند. این نوع تمرینات، با ایجاد یک محیط پویا و تعاملی، نه تنها به بهبود عملکردهای حرکتی کمک می کنند، بلکه با تحریک کارکردهای اجرایی، می توانند به عنوان یک مداخله موثر برای کودکان دارای اضافه وزن مورد استفاده قرار گیرند. پیشنهاد می شود در مطالعات آینده، مکانیسم های عصبی-شناختی زیربنایی این بهبودها و همچنین پایداری اثر این مداخلات در بلندمدت مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضافه وزن ، عملکرد حرکتی ، کارکردهای اجرایی ، حیاط پویا