هارمونی ارتباط: نقش موسیقی درمانی گروهی در شکوفایی کودکان اوتیسم

در مطالعه ی پیش رو به بررسی مروری مطالعات ساختار یافته مبتنی بر مداخله درمانی با رویکرد موسیقی درمانی گروهی به اثربخشی بهبود مهارت های ارتباطی و ایجاد نظام نشانه ایی ساختاریافته در کودکان دارای اختلالات طیف اوتیسم پرداخته شد. کودکان اوتیستیک در بروز رفتارهای ارتباطی، درک احساسات دیگری و بروز احساسات خود، توانایی شروع و ادامه ی ارتباطات با دیگران و همچنین در پاسخ به کنش های ارتباطی دیگری دارای مشکل هستند و روش های درمانی مختلفی از جمله بازی های گروهی و روش های تلفیقی برای بهورزی ارتباطی و رفتاری این کودکان استفاده می شود. مطالعه ی حاضر به بررسی این موارد در پژوهش های میدانی- پژوهشی و همچنین مطالعات مرجع به بررسی چندجانبه و جامع در این زمینه ی درمانی این اختلالات پرداخت. بر اساس نتایج تحقیقات صورت گرفته، این روش درمانی می تواند اثربخشی موثری در افزایش بهره وری و عملکرد رفتاری در کودکان داشته باشد. همچنین کودکانی که در این فرآیند درمانی شرکت می کنند، به افزایش لذت در تعاملات اجتماعی، پختگی رشد و افزایش مهارت های شناختی و بیشتر شدن همدلی، کشف علایق و کنترل احساسات دست می یابند. همچنین از چالش های اصلی کودکان اوتیسم آغازگری و حفظ و پاسخ دهی به مولفه های رفتاری بوده که با افزایش فعالیت های گروهی با تکیه بر مولدهای برون تحریکی به بیشتر شدن خودابرازی منجر می شود. همچنین خانواده های دارای این دسته از کودکان به دلیل نقص های ارتباطی دچار چالش هایی هستند که با افزایش مداخلات درمانی به صورت مستقیم، از حجم این مشکلات کاسته شده و بهداشت روانی فرد و جامعه افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

موسیقی درمانی ، گروه درمانی ، مهارت های ارتباطی ، نظام نشانه ایی ، اختلال طیف اوتیسم