تاثیر عدالت سازمانی بر رفتار شهروندی فردی و سازمانی با نقش میانجی مشارکت

رفتار شهروندی سازمانی مجموعه ای از رفتارهای داوطلبانه و اختیاری است که بخشی از وظایف رسمی فرد نیستند و کارکنان را در وضعیتی قرار می دهد که به صورت کاملا داوطلبانه فراتر از انتظارات وظیفه و شرح شغل خود عمل نمایند و عدالت سازمانی عبارت است از اینکه با چه شیوه های با کارکنان رفتار شود که احساس کنند به صورت عادلانه با آنها رفتار شده است که شامل ادراک از منصفانه بودن پرداختها و برابری در رویه های سازمانی و عادلانه بودن رفتارهای بین شخصی در سازمان می باشد. عدالت سازمانی می تواند نقش بسیار مهمی در توسعه و بهبود رفتار شهروندی سازمانی داشته باشد. لذا این تحقیق با هدف کلی تعیین تاثیر عدالت سازمانی بر رفتار شهروندی فردی و سازمانی با نقش میانجی مشارکت کاری کارکنان دانشگاه علامه طباطبائی صورت گرفت. پژوهش حاضر از حیث هدف کاربردی است. روش پژوهش حاضر از نوع پیمایشی پرسشنامه ای است و ابزار گردآوری داده ها از نوع پرسشنامه است. همچنین متناسب با اینکه پژوهش به دنبال تعیین رابطه است، پژوهش از نوع پیش بینی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کارکنان دانشگاه علامه طباطبائی به تعداد ۳۳۳ نفر می باشند. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد که تعداد نمونه مورد مطالعه ۸۳ نفر بدست آمد. شیوه نمونه گیری نیز به صورت نمونه گیری غیراحتمالی در دسترس است. نتایج تحلیل ها نشان داد ابعاد عدالت سازمانی (عدالت توزیعی، رویه ها، فردی و اطلاعاتی) بر مشارکت کاری کارکنان تاثیر مستقیم و معناداری دارد. همچنین ابعاد عدالت سازمانی (عدالت توزیعی، رویه ها، فردی و اطلاعاتی) بر رفتار شهروندی فردی و سازمانی با نقش میانجی مشارکت کارکنان دانشگاه علامه طباطبائی تاثیر مستقیم و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

عدالت سازمانی ، رفتار شهروندی سازمانی ، مشارکت کارکنان ، دانشگاه علامه طباطبائی