بررسی سبک یادگیری مشارکتی در یادگیری درس علوم اجتماعی

یادگیری معلول انگیزه های متفاوتی است. یکی از این انگیزه ها که نقش مهمی در این راستا دارد میل و رغبت شاگرد به یادگیری است. رغبت هر کس نیروی فعالیت را افزایش می دهد. برای اینکه شاگردان در ضمن یادگیری فعال باید به موضوعی که می خواهند قرار بگیرند علاقمند داشته باشند. برای ایجاد رغبت ، لازم نیست موضوعات درسی را به طور تصنعی جالب توجه نشان داد، همینکه مطالب و مفاهیم درسی بر اساس نیاز شاگردان تنظیم شده باشد و مسائل اساسی و واقعی آنان را مطرح سازد و به آنان در برخورد با پیرامون خودکمک کند، رغبت آنان برانگیخته خواهد شد.هدف از این پژوهش که از نوع کتابخانه ای می باشد بررسی سبک یادگیری مشارکتی در یادگیری درس علوم اجتماعی می باشد. یادگیری مشارکتی برای هر کلاسی، بطور گسترده تاکید شده است. در این رویکرد، دانش آموزان به صورت ناهمگن در قالب گروه های کوچک یادگیری برای تحقق اهداف تعیین شده، باهم به فعالیت می پردازند. از دیدگاه جانسون و هالوبیک:"یادگیری مشارکتی به کاربرد آموزشی گروه های کوچک اطلاق می گردد که در آن دانش آموزان برای بالا بردن دانش خود و همسالان شان با همدیگر به فعالیت می پردازند. در کلاس هایی که به صورت یادگیری مشارکتی برگزار می شوند، دانش آموزان به صورت گروه های مباحثه ای، آموزشی، طراحی و ارزشیابی به یادگیری می پردازند. دانش آموزان بجای رقابت فردی با یکدیگر، به رفاقت در یادگیری گروهی پرداخته و با مسئولیتی که به آنها داده می شود، به روش های مناسب و ایده آل باهم فعالیت می کنند. یادگیری مشارکتی سبب می شود دانش آموزان که به صورت انفرادی نمی توانند موفق شوند، از طریق همیاری به آن دست یابند. روش های سنتی دیگر جوابگوی معلمان در تدریس نیستند لذا بر آن شدیم تا در این مقاله به بررسی یادگیری مشارکتی بپردازیم. در این مقاله به بررسی یادگیری مشارکتی، پیش نیازها و چالش های این روش در تدریس درس علوم اجتماعی پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، علوم اجتماعی ، یادگیری مشارکتی