حوزه مبدا «نان» در اصطلاحات عامیانه فارسی: مفاهیم و انگیختگی های شناختی چندگانه

بررسی اصطلاحات عامیانه ای که افراد به هنگام برقراری ارتباطات و تعاملات اجتماعی با دیگران از آن ها استفاده می کنند، یکی از راه هایی است که می توان با آن از شیوه اندیشیدن افراد آگاهی یافت. هدف از این پژوهش توصیفی-تحلیلی، بررسی مفاهیم و تبیین انگیزه های شناختی در شکل گیری اصطلاحات عامیانه فارسی است که با حوزه عینی «نان» صورت بندی شده اند. داده های مورد نیاز این پژوهش از فرهنگ فارسی عامیانه نجفی (۱۳۸۷) استخراج شدند و در چارچوب دیدگاه های لیکاف و جانسون (۱۹۸۰) و کوچش (۲۰۰۲) محک خوردند تا انگیختگی اصطلاحات از منظر سازوکارهای استعاره، مجاز و دانش متعارف بررسی شود. تحلیل شواهد نشان داد که حوزه عینی «نان»، موجب شکل گیری اصطلاحاتی عامیانه با مفاهیم «معیشت»، «شکرگزاری»، «حمایت»، «دخالت»، «مزاحمت»، «شرافت»، «دین»، «خساست»، «اشتباه» و «فرصت طلبی» شده است. همچنین، نتایج این پژوهش نشان داد که اصطلاحات عامیانه شامل حوزه عینی «نان» بر پایه بیش از یک سازوکار شناختی صورت بندی شده اند و شکل گیری اصطلاحات بررسی شده را نمی توان تنها به یک عامل شناختی نسبت داد. از این رو، می توان گفت که اصطلاحات عامیانه شامل حوزه عینی «نان» انگیختگی شناختی چندگانه دارند.

کلیدواژه ها:

نان ، اصطلاحات عامیانه فارسی ، انگیختگی شناختی ، استعاره ، مجاز ، دانش متعارف