چگونه توانستم یادگیری دانش آموزان کلاس چهارم را به شیوه تبیین تاریخچه مفاهیم در درس ریاضی ارتقا دهم؟

هدف درس ریاضیات، تقویت تفکر کودک می باشد و هر چه زودتر حاصل شود ،احتمال موفقیت او در زندگی آینده بیشتراست . کودک از زمانی که به دنیا می آید، ریاضیات را در اثر تجربه محیط اطراف خودمی آموزد، زیرا کلیه اشیا اطراف کودک به نوعی با ریاضیات ارتباط دارد و او بدون آنکه از ریاضیات و مفهوم کلی آن اطلاعاتی داشته باشد ،روابط ریاضی و موارد استفاده علمی آن را فرا می گیرد. اگرچه سالانه در مدارس کودکان بخش زیادی از اوقات آموزشی خود را به این درس می پردازند و در میان دروس مختلف، بیشترین توجه به این درس معطوف می شود؛ با این وجود بسیاری از دانش آموزان درس ریاضی را یک درس دشوار می دانند . مفاهیم و مهارت های ریاضی در درون خود با هم یک ارتباط نزدیک و شبکه ای دارند . لذا برنامه ریزی و آموزش باید به شکلی باشد که دانش آموزان این ارتباطات و روابط درونی را درک کنند و ریاضیات را به صورت یک پارچه یاد بگیرند . پژوهش پیش رو در کلاس های کارورزی تبیین و اجرا شده است. در طی انجام این پژوهش سعی داشتم با جایگزین کردن شیوه های آموزش جدید، به جای شیوه های سنتی و افزایش تمرکز بر فرایند یادگیری به جای نتیجه، درک دانش آموزان را از ریاضی بالا ببرم و عمق یادگیری آنان را ارتقا ببخشم. نتایج به دست آمده نشان می دهد شیوه های فعال آموزش و حفظ ارتباط طولی بین مفاهیم، می تواند آنان را در این راه یاری دهد و میزان یادگیری آنان را در سطوح بالاتر بعد شناختی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

کارورزی ، ریاضی ، شیوه آموزش سنتی ، شیوه آموزش نوین