بررسی تاثیر سبک تدریس معلمان بر یادگیری پایدار دانش آموزان

این پژوهش باهدف بررسی تاثیر سبک تدریس معلمان بر یادگیری پایدار دانش آموزان در سطح ملی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود که بر روی نمونه ای متشکل از ۵۰۰ معلم و ۲۰۰۰ دانش آموز از مناطق مختلف کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۳ اجرا شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک تدریس دیویدوف (نسخه بومی سازی شده)، آزمون یادگیری پایدار محقق ساخته و چک لیست مشاهده کلاس درس بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند.یافته ها نشان داد که تغییر سبک تدریس از روش های سنتی به روش های فعال تاثیر معناداری بر یادگیری پایدار دانش آموزان داشته است (η²=۰.۳۶, p<۰.۰۰۱). این تاثیر در مناطق مختلف کشور متفاوت بود و بیشترین اثر در مناطق مرکزی و شمالی مشاهده شد. نتایج پس آزمون تاخیری که چهار ماه پس از مداخله انجام شد، نشان داد که اثرات مداخله همچنان معنادار باقی مانده است (p<۰.۰۱). تحلیل کیفی داده ها نیز نشان داد که ۷۸% معلمان بهبود مشارکت دانش آموزان را گزارش کردند.این پژوهش بر اهمیت بازآموزی معلمان در استفاده از روش های تدریس فعال و توجه به تفاوت های منطقه ای در برنامه ریزی های آموزشی تاکید دارد. یافته های این مطالعه می تواند مبنای علمی مناسبی برای سیاست گذاری های کلان آموزشی در کشور باشد..

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، یادگیری پایدار ، روش های فعال تدریس ، آموزش ملی