نقش هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلی و انطباق اجتماعی فراگیران

در عصر حاضر، نظام های آموزشی به طور فزاینده ای به اهمیت ابعاد غیرشناختی در کنار توانایی های شناختی فراگیران پی برده اند. در این میان، "هوش هیجانی" به عنوان یک مفهوم بنیادین، نقش بسزایی در شکل دهی موفقیت تحصیلی و اجتماعی ایفا می کند. هوش هیجانی، که به مجموعه ای از توانمندی ها در زمینه شناخت، درک، مدیریت و بهره گیری از احساسات خود و دیگران اشاره دارد، نه تنها به افراد کمک می کند تا درک بهتری از دنیای درون و پیرامون خود داشته باشند، بلکه به طور قابل توجهی بر عملکرد آن ها در موقعیت های مختلف زندگی، به ویژه در محیط های آموزشی، تاثیر می گذارد. در نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران نیز، توجه به ابعاد غیرشناختی و پرورش مهارت های نرم در کنار آموزش های علمی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هوش هیجانی به عنوان یکی از این مهارت های کلیدی، می تواند نقش بسزایی در ارتقای کیفیت کلی فرایند یادگیری و تربیت نسل آینده ایفا کند. با توجه به چالش های رفتاری و هیجانی که ممکن است فراگیران در سنین مختلف با آن مواجه باشند، پرداختن به موضوع هوش هیجانی می تواند به پیشگیری از بروز مشکلات رفتاری در مدارس، بهبود سلامت روان فراگیران و ایجاد یک محیط آموزشی امن و پویا کمک شایانی نماید. این پژوهش با هدف تبیین و تشریح نقش و تاثیر هوش هیجانی در بهبود ابعاد مختلف پیشرفت تحصیلی فراگیران، شامل نمرات کسب شده در دروس گوناگون، میزان پیشرفت تحصیلی در طول زمان و سطح انگیزه و علاقه آن ها به تحصیل، و همچنین ارتقای سطح انطباق اجتماعی آن ها در محیط مدرسه، که شامل کیفیت روابط با همسالان و معلمان، میزان رعایت قوانین و مقررات مدرسه و سطح مشارکت فعال در فعالیت های اجتماعی مدرسه می شود، انجام شده است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، پیشرفت تحصیلی ، انطباق اجتماعی ، فراگیران ، آموزش