تحلیل انتقادی دیدگاه ساموئل راس درباره اثرپذیری تفاسیر قرآنی از کتاب مقدس

این مقاله به تحلیل انتقادی دیدگاه ساموئل راس در کتاب «تفسیر قرآن و چرخش به کتاب مقدس» می پردازد. راس در این کتاب، به بررسی تعامل مفسران مسلمان با کتاب مقدس پرداخته و بر آن است تا دلایل نادیده گرفتن این متن در تفاسیر پیشامدرن و استفاده روزافزون از آن در تفاسیر مدرن را روشن کند. او استدلال می کند که علی رغم وجود ترجمه های قدیمی کتاب مقدس به عربی، مفسران مسلمان تا اواخر قرن نوزدهم به ندرت به این متن ارجاع می دادند. بااین حال، پس از این دوره و تحت تاثیر عواملی همچون استعمار بریتانیا و فرانسه، ورود مبلغان مسیحی و انتشار نسخه های عربی کتاب مقدس، مفسران در جهان اسلام شروع به بهره گیری گسترده از این متن در تفاسیر خود کردند. این مقاله با نقد روش شناسی راس و بررسی مبانی تاریخی و نظری او، چالش های فرضیه عدم آشنایی اولیه مسلمانان با کتاب مقدس و همچنین ساده سازی او در تحلیل تحولات تفسیری را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که علی رغم نوآوری راس در مطالعه روابط میان متنی، محدودیت های منبع شناسی و تاریخی او مانع از درک کامل پیچیدگی های تعامل مسلمانان با کتاب مقدس شده است. این پژوهش، با تمرکز بر نقد دیدگاه راس و تحلیل محدودیت های روش شناختی و تاریخی او، تلاش می کند تا نقاط ضعف و چالش های فرضیه های او درباره تعامل تفاسیر قرآنی با کتاب مقدس را روشن کند.

کلیدواژه ها:

ساموئل راس ، کتاب مقدس ، تفسیر قرآن ، چرخش به کتاب مقدس ، اثرپذیری تفسیری ، تفاسیر متقدم ، تفاسیر مدرن